فهرست مطالب
توافق حق پخش والیبال ایران برزیل به یکی از عجیبترین بحرانهای مدیریتی ورزش ایران تبدیل شد. تیم ملی والیبال که یکی از معدود تیمهای ملی ایران با جایگاه واقعی در سطح جهانی است، در آستانه اولین بازی خود در لیگ ملتهای ۲۰۲۵ مقابل برزیل ، یکی از بزرگترین رقبای والیبال دنیا با بحرانی روبرو شد که نه از ضعف فنی بلکه از ضعف اداری سر برآورد. به گزارش ورزش سه، فدراسیون جهانی والیبال FIVB قرارداد پیشنهادی مربوط به حق پخش مسابقات را برای امضای صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران ارسال کرده، اما هنوز این قرارداد به امضا نرسیده است. یعنی تیم روی زمین آماده بود اما مسئولان پشت میز کار خود را نکرده بودند.
تهدید یک میلیون دلاری
فدراسیون جهانی والیبال در موضوع حق پخش بسیار سختگیر است و تأکید کرده تا زمان نهایی نشدن قرارداد، حتی اجازه پخش یک فریم از دیدار ایران برابر برزیل را نخواهد داد. در صورت عدم توافق نهایی تا پیش از آغاز بازی، والیبال ایران ممکن است با جریمهای سنگین تا سقف یک میلیون دلار روبرو شود.
یک میلیون دلار جریمه برای یک قرارداد امضانشده. این رقم را در کنار بحران اقتصادی ایران و کمبود ارز بگذارید تا ابعاد اهمال را بهتر درک کنید. توافق حق پخش والیبال ایران برزیل نه یک مشکل فنی بود نه یک اختلاف حقوقی پیچیده فقط یک قرارداد بود که کسی وقت نگذاشت امضایش کند.
براى اطلاعات بيشتر :
دلایل جام جهانی ۲۰۲۶؛ گسترشی که اقتصاد فیفا را فاش میکند
بحران توافق حق پخش واليبال ايران برزيل
در چنین شرایطی، دیدار نخست تیم ملی والیبال ایران در لیگ ملتها ممکن بود بهطور کامل از تلویزیون ایران پخش نشود؛ مگر آنکه این اتفاق به صورت غیرقانونی رخ دهد که خود تبعات جدیتری به دنبال داشت.
توافق حق پخش والیبال ایران برزیل به جایی رسید که گزینه «پخش غیرقانونی» روی میز قرار گرفت. صداوسیمای جمهوری اسلامی همان نهادی که سالهاست از «مبارزه با محتوای غیرمجاز» صحبت میکند، در موقعیتی قرار گرفت که شاید مجبور میشد خودش قانونشکنی کند. این تناقض را هیچ توضیحی نمیتواند توجیه کند.
همزمانی با جام جهانی: دردسر چهارساله
همزمانی لیگ ملتهای والیبال با جام جهانی فوتبال هر چهار سال یک بار رخ میدهد و گاهی اوقات برای ورزشدوستان و شبکههای تلویزیونی دردسر درست میکند. تیم ملی والیبال ایران از ۲۱ خرداد وارد لیگ ملتها شد و در همان روز نخست باید به مصاف برزیل میرفت.
این تداخل چهارساله است یعنی کاملاً قابل پیشبینی بود. مدیران ورزشی ایران چهار سال فرصت داشتند تا قرارداد حق پخش را از قبل تنظیم کنند. نکردند. سپس تا آستانه بازی منتظر ماندند. این نه سهلانگاری است نه فراموشی این یک سیستم اداری است که عادت کرده بحران را مدیریت کند نه از آن جلوگیری کند
توافق حق پخش والیبال ایران برزیل در نهایت حل شد ماجرای پخش زنده دیدارهای تیم ملی والیبال کشورمان کاملاً حل شده است. اما سؤالها حل نشدند. چرا یک قرارداد پیشپاافتاده تا آستانه فاجعه رفت؟ چه کسی مسئول این اهمال بود؟ و مهمتر از همه: آیا این بار درسی گرفته شد تا چهار سال دیگر در لیگ ملتهای ۲۰۲۹ همین داستان تکرار نشود؟ در سیستمی که پاسخگویی وجود ندارد، احتمال تکرار بیشتر از احتمال اصلاح است.
