فهرست مطالب
دیگر حمایت نظامی ایران از سودان صرفاً به روابط سیاسی تهران و ارتش سودان محدود نمیشود. بر اساس گزارش «اسکاینیوز » و همچنین گزارشهای رویترز و تحلیلهای مبتنی بر منابع اطلاعاتی آشکار، نشانههای فزایندهای از انتقال سلاح و پهپادهای ایرانی به مناطق تحت کنترل نیروهای مسلح سودان، بهویژه از مسیر بندر پورتسودان، از اواخر سال ۲۰۲۳ مشاهده شده است.
از «مهاجر-۶» تا میدان جنگ
یکی از مهمترین نشانههای حمایت نظامی ایران از سودان، مشاهده پهپاد ایرانی «مهاجر-۶» در سودان است. تصاویر ماهوارهای در ژانویه ۲۰۲۴ حضور این پهپاد را در پایگاه وادی سیدنا در نزدیکی خارطوم نشان دادند. رویترز نیز گزارش داد که هواپیماهای باری متعلق به شرکت «قشم فارس» در دسامبر ۲۰۲۳ و ژانویه ۲۰۲۴، دستکم ۶ پرواز از ایران به پورتسودان انجام دادهاند.
«مهاجر-۶» قابلیت شناسایی و حمله دقیق دارد و میتواند مهمات هدایتشونده حمل کند؛ قابلیتی که توان ارتش سودان برای شناسایی و هدف قرار دادن مواضع نیروهای پشتیبانی سریع را افزایش داده است.
«فتح»؛ نشانهای از ادامه ارسال تسلیحات
نشانه مهمتر، انتشار تصاویری از نیروهای وابسته به ارتش سودان با راکت ضدزره PG-7AT1 «فتح» ساخت ایران است. در برخی تصاویر منتشرشده، تاریخ تولید این مهمات ۲۰۲۵ ذکر شده است. اگر اصالت تصاویر و محل ثبت آنها تأیید شود، این موضوع میتواند نشان دهد که مسئله تنها استفاده از ذخایر قدیمی نیست و احتمال وجود یک مسیر تأمین جدید مطرح است.
براى اطلاعات بيشتر :
گرانی دارو در ایران؛ وقتی درمان هم گرانتر میشود
حمايت نظامى ايران از سودان ؛ جنگی طولانیتر؟
مسئله فقط نوع سلاح نیست. ورود بازیگران خارجی و افزایش پشتیبانی نظامی میتواند جنگ سودان را پیچیدهتر و آن را به بخشی از رقابت منطقهای تبدیل کند. آمریکا نیز نسبت به نقش بازیگران خارجی و تأمین تسلیحات برای طرفهای درگیر هشدار داده است.
در نهایت، هزینه این رقابت تسلیحاتی را مردم سودان پرداخت میکنند؛ مردمی که با آوارگی گسترده، تخریب زیرساختها و کاهش دسترسی به غذا و خدمات اساسی روبهرو هستند.
به همین دلیل، پرسش اصلی تنها این نیست که چه کسی پهپاد یا موشک در اختیار دارد؟ پرسش مهمتر این است که وقتی جنگ سودان به میدان رقابت تسلیحاتی منطقهای تبدیل میشود، چه کسی هزینه ادامه آن را خواهد پرداخت؟
