فهرست مطالب
ایران و تنگه هرمز در آستانه بزرگترین اهرم فشار ژئوپلیتیکی از زمان ملی شدن نفت در سال ۱۹۵۱ قرار دارد. در تهران و در حاشیه بازدید از این تنگه، علی نیکزاد، نایبرئیس مجلس شورای اسلامی، روز شنبه از تدوین طرحی جامع شامل ۱۲ بند برای مدیریت تردد دریایی در تنگه هرمز خبر داد و اعلام کرد که کنترل جدید ایران بر این گذرگاه از نظر اهمیت حتی از داشتن سلاح هستهای بیشتر است و با ملی شدن صنعت نفت برابری میکند. جملهای که پیش از این هیچ مقام ایرانی بهصراحت بیان نکرده بود.
۱۲ بندی که باید بین خطوط خواند
طرح پیشنهادی ۱۲ بندی شامل ممنوعیت کامل عبور کشتیهای اسرائیلی است و کشتیهای متعلق به کشورهای متخاصم برای عبور باید غرامت جنگی پرداخت کنند و مجوز دریافت نمایند. سایر کشتیها نیز ملزم به اخذ مجوز قبلی از ایران خواهند بود.
تنها سه بند برای درک تصویر کلی کافی است: نخست رویکرد تنبیهی علیه اسرائیل، دوم نوعی اخاذی مالی در قالب قانونی، و سوم تغییر اساسی اصل آزادی کشتیرانی که در کنوانسیون حقوق دریاها (۱۹۸۲) تثبیت شده است. در این طرح همچنین تأکید شده که عبور کشتیها منوط به دریافت مجوز، پرداخت هزینههای راهبری، نظارت و تأمین امنیت خواهد بود و منابع مالی حاصل برای تقویت توان دفاعی، بهبود وضعیت نیروهای مسلح و بازسازی زیرساختها هزینه میشود.
به بیان ساده: شما هزینه جنگی را میپردازید که انتخابش نکردهاید.
اعدادی که تهدید را واقعی میکنند
ایران و تنگه هرمز معادلهای است که با ارقام سنگین تعریف میشود: این گذرگاه که در باریکترین نقطه حدود ۵۴ کیلومتر عرض دارد، روزانه بین ۲۰ تا ۲۱ میلیون بشکه نفت از آن عبور میکند؛ یعنی حدود ۲۰٪ تجارت جهانی نفت و ۳۰٪ از انتقال گاز طبیعی مایعشده در جهان. طی هفت هفته جنگ ایران، عبور و مرور در این مسیر بهطور قابلتوجهی کاهش یافته و تهران در واکنش به حملات آمریکا و اسرائیل، کنترل خود را بر تردد دریایی تشدید کرده است.
فقط هفت هفته کافی است تا اثر آن در قیمت سوخت در توکیو، برلین و سئول احساس شود.
براى اطلاعات بيشتر :
قطع اینترنت در ایران.. ۵۷ روز سکوت دیجیتال
ابزار مذاکره یا آغاز یک قانون؟
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، اعلام کرده که مدیریت ایران بر تنگه میتواند آیندهای بدون مداخله آمریکا برای کشور و همسایگانش رقم بزند؛ نشانهای از بُعد سیاسی این اقدام. اما همزمان، تهران از طریق میانجیهای پاکستانی پیشنهادی به واشنگتن ارائه داده که شامل بازگشایی تنگه هرمز، پایان جنگ و تعویق مذاکرات هستهای است.
ایران و تنگه هرمز.. هر که گذرگاه را در اختیار دارد، برگ برنده را دارد
یک سخنگوی نظامی ایران اعلام کرده که تنگه هرمز کاملاً تحت کنترل است و هیچ کشتی چه دوست و چه دشمن بدون اجازه ایران قادر به عبور نیست. اگر چنین سخنی از کشوری با حاکمیت قانون و پایبندی به تعهدات بینالمللی صادر میشد، معنای دیگری داشت. اما این سخن از سیستمی بیان میشود که در زمان اعتراضات اینترنت را قطع میکند و قوانینی را در مجلسی تصویب میکند که از دید منتقدان، نمایندگی واقعی مردم را ندارد.
ایران و تنگه هرمز معادلهای نیست که با ۱۲ بند نوشتهشده در شرایط جنگ حل شود. این گذرگاه باز یا بسته خواهد ماند نه بر اساس قانون، بلکه بر پایه توازن قدرت و این همان درسی است که به نظر میرسد حاکمیت هنوز از تاریخ خود نیاموخته است.