فهرست مطالب
احکام انضباطی شریف بار دیگر دانشگاه صنعتی شریف را به کانون بحث درباره استقلال دانشگاه و نحوه برخورد با دانشجویان تبدیل کرده است. بر اساس گزارش ایراناینترنشنال در اول شهریور ۱۴۰۵، ۴۴ عضو هیئت علمی شریف در نامهای به صدور احکام سنگین برای دانشجویان اعتراض کرده و خواستار توقف اجرای آنها تا بازبینی روند رسیدگی شدهاند.
احکام انضباطی شریف؛ اعتراض از داخل دانشگاه
اعتراض استادان تنها به اصل اخراج محدود نشده است. امضاکنندگان نامه، روند رسیدگی در شورای انضباطی بدوی را دارای «ابهامات و مسائل جدی» دانسته و خواستار بررسی دوباره پروندهها شدهاند. به گفته آنان، دانشگاه باید محل نقد، گفتوگو و پرسش باشد، نه نهادی که اختلاف با دانشجو را با حذف و طرد پاسخ دهد.
این موضع از آن جهت اهمیت دارد که اعتراض دیگر فقط از سوی فعالان دانشجویی یا نهادهای حقوق بشری مطرح نمیشود؛ ۴۴ استاد دانشگاه نیز اکنون نسبت به پیامدهای این روند هشدار دادهاند.
۱۰ دانشجو در معرض حکم اخراج
بر اساس گزارش منتشرشده، شمار دانشجویانی که در دانشگاه صنعتی شریف تاکنون حکم بدوی اخراج گرفتهاند به ۱۰ نفر رسیده است. سه دانشجو نیز علاوه بر اخراج، با محرومیت از تحصیل در دانشگاههای کشور روبهرو شدهاند؛ برای دو نفر این محرومیت یک سال و برای دانشجوی دیگری پنج سال اعلام شده است
هفت دانشجوی دیگر نیز پیشتر حکم بدوی اخراج دریافت کرده بودند؛ پرونده برخی از آنها با فعالیت در شبکههای اجتماعی و برخی دیگر با اعتراضات اسفندماه مرتبط اعلام شده است.
براى اطلاعات بيشتر:
اعدام مجید آدینه؛ پروندهای تازه در سایه اعتراضات دیماه
دانشگاه یا خط مقدم برخورد امنیتی؟
مسئله احکام انضباطی شریف در خلأ شکل نگرفته است. در سالهای اخیر، دانشگاههای ایران بارها شاهد بازداشت، اخراج و محرومیت دانشجویان بودهاند؛ روندی که پس از اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» و اعتراضات دیماه شدت بیشتری گرفت. اين گزارش به افزایش پروندههای انضباطی در دانشگاههای مختلف پس از اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ نیز اشاره میکند.
تبدیل اعتراض دانشجویی به پرونده انضباطی، مسئله را از فضای دانشگاه خارج و وارد چارچوب امنیتی میکند. در مقابل، مسئولان جمهوری اسلامی معمولاً بر ضرورت حفظ نظم دانشگاه و برخورد با فعالیتهایی که آنها را ناقض مقررات یا امنیت میدانند تأکید میکنند.
۴۴ استاد یک هشدار روشن دادهاند
اهمیت ماجرا در نهایت به یک عدد خلاصه نمیشود. ۴۴ استاد از دانشگاه صنعتی شریف خواستهاند پیش از اجرای احکام، روند صدور آنها دوباره بررسی شود. آنها هشدار دادهاند که برخورد حذفی میتواند اعتماد میان دانشجو و دانشگاه را از بین ببرد.
برای جامعه دانشگاهی، پرسش اصلی ساده اما تعیینکننده است: آیا دانشگاه قرار است محل تربیت نیروی علمی و گفتوگوی آزاد باشد، یا نهادی که اختلاف نظر را با اخراج پاسخ میدهد؟
اگر احکام انضباطی شریف بدون بازبینی مستقل و شفاف اجرا شوند، مسئله فقط سرنوشت ۱۰ دانشجو نخواهد بود؛ بلکه تصویری از رابطه دانشگاه و قدرت در ایران امروز به جا خواهد گذاشت.
