فهرست مطالب
تعداد مهاجران خارج از ایران در دهههای پس از انقلاب ۱۳۵۷ به یکی از مهمترین شاخصهای بررسی تحولات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کشور تبدیل شده است. بر اساس گزارشهای منتشرشده از سوی سازمان ملل، بانک جهانی و مراکز پژوهشی بینالمللی، ایران طی چهار دهه گذشته یکی از کشورهای دارای جمعیت قابلتوجه مهاجر در خارج از مرزهای خود بوده است؛ روندی که در سالهای اخیر نیز ادامه یافته است.
تعداد مهاجران خارج از ایران؛ آماری که هر سال بزرگتر میشود
برآوردهای سازمان ملل نشان میدهد تعداد مهاجران خارج از ایران به بیش از ۱.۸ میلیون نفر رسیده است؛ هرچند برخی پژوهشگران با در نظر گرفتن نسلهای بعدی و مهاجرتهای ثبتنشده، این رقم را بسیار بالاتر میدانند. مقصد اصلی بسیاری از مهاجران، کشورهای اروپایی، آمریکای شمالی، استرالیا و همسایگان منطقه بوده است.
چرا تعداد مهاجران خارج از ایران افزایش یافت؟
کارشناسان، مجموعهای از عوامل از جمله رکود اقتصادی، تورم، کاهش ارزش پول ملی، محدودیتهای اجتماعی، فشارهای سیاسی و کمبود فرصتهای شغلی را از مهمترین دلایل رشد تعداد مهاجران خارج از ایران عنوان میکنند. در سالهای اخیر نیز افزایش درخواست ویزای تحصیلی و کاری از سوی جوانان و نخبگان، این روند را پررنگتر کرده است.
مهاجرت نخبگان؛ هزینهای که اقتصاد ایران میپردازد
یکی از مهمترین پیامدهای افزایش تعداد مهاجران خارج از ایران، خروج سرمایه انسانی است. گزارشهای علمی نشان میدهد هر سال هزاران پزشک، مهندس، پژوهشگر و دانشآموخته دانشگاهی کشور را ترک میکنند. برخی برآوردها ارزش اقتصادی مهاجرت نخبگان را سالانه میلیاردها دلار عنوان کردهاند؛ سرمایهای که میتوانست در توسعه علمی و اقتصادی ایران نقشآفرین باشد.
براى اطلاعات بيشتر:
درگذشت فرزاد جمشیدی و پرسشهایی درباره رسانه رسمی ایران
تعداد مهاجران خارج از ایران و آینده کشور
برخى ايرانيان معتقدند رشد تعداد مهاجران خارج از ایران تنها یک آمار جمعیتی نیست، بلکه بازتابی از کاهش امید به آینده در میان بخشی از جامعه است. به باور آنان، تا زمانی که مشکلات اقتصادی، محدودیتهای اجتماعی و فضای نامطمئن سرمایهگذاری و اشتغال ادامه داشته باشد، روند مهاجرت نیز متوقف نخواهد شد. از همین رو، کاهش این پدیده بیش از هر چیز به اصلاح سیاستهای داخلی، افزایش اعتماد عمومی و ایجاد فرصتهای واقعی برای زندگی و کار در داخل کشور وابسته است.
