فهرست مطالب
در ویدئوی کوتاهی که چند روز پیش از سوی کانال «فوکوس میدل ایست» در یوتیوب منتشر شد، شیخ مهديزادي معارض ايراني با لحنی آرام اما قاطع به دو واقعیت تلخ اشاره کرد: سرکوب خاموش معارضان داخل تهران و تهدیدی که این نظام برای ثبات منطقه و جهان ایجاد کرده است.
سرکوب خاموش و حذف صداهای مخالف
شیخ مهديزادي معارض، که خود از چهرههای شناختهشده مخالف جمهوری اسلامی است، تأکید کرد که رژیم با ساکت کردن صداهای مخالف در پایتخت، عملاً هرگونه امکان اصلاح از درون را از بین برده. او گفت اگر نظام این شرایط را بپذیرد، یعنی سقوط کرده و مجبور به تسلیم شده؛ تسلیمی که حتی شامل پذیرش شروط سخت در قبال اسرائیل هم میشود، هرچند همچنان روابط عادی با آن را رد کند. این سخنان، که در فضای مجازی بازتاب گستردهای یافت، دقیقاً همان چیزی را نشان میدهد که سالهاست تحلیلگران مخالف رژیم تکرار میکنند: نظام ايران بیشتر از آنکه تهدید خارجی باشد، تهدیدی داخلی برای مردم خود و بیثباتی صادراتی برای همسایگان است.
آمار تکاندهنده اعدامها در سال ۲۰۲۵
واقعیت این است که آمار رسمی و گزارشهای مستقل حقوق بشری این ادعا را تأیید میکنند. طبق گزارش مشترک سازمان حقوق بشر ایران و سازمان «با هم علیه مجازات اعدام» که اوایل فروردین ۱۴۰۵ منتشر شد، در سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۶۳۹ نفر در ایران اعدام شدند؛ رقمی که ۶۸ درصد افزایش نسبت به ۹۷۵ اعدام سال ۲۰۲۴ دارد و بالاترین آمار از سال ۱۳۶۸ تاکنون به شمار میرود. از این تعداد، ۴۸ نفر زن بودند؛ آماری که حتی در دهههای گذشته بیسابقه بوده. بیش از ۹۳ درصد این اعدامها هرگز توسط رسانههای رسمی اعلام نشدند و در سکوت مطلق انجام گرفتند. این ارقام، دقیقاً همان «ساکت کردن داخلی» است که شیخ مهديزادي معارض ايراني از آن سخن گفت.
براى اطلاعات بيشتر :
آزادی مریم اکبریمنفرد پس از ۱۷ سال زندان
هزینههای هنگفت سیاست پروکسی و بیثباتی منطقهای
اما تهدید شيخ مهديزادي معارض ايراني محدود به مرزهای داخل نیست. نظام ايران همزمان با این سرکوب داخلی، میلیاردها دلار از منابع محدود کشور را صرف شبکه پروکسیهای منطقهای کرده است. حمایت مالی و تسلیحاتی از حزبالله، حوثیها و شبهنظامیان عراقی و سوری، نه تنها ثبات خاورمیانه را به مخاطره انداخته، بلکه هزینههای هنگفتی بر دوش اقتصاد ورشکسته ایران گذاشته است. گزارشهای بینالمللی نشان میدهد که این سیاست «عمق استراتژیک» در سالهای اخیر منجر به درگیریهای متعدد شده و حتی امنیت انرژی جهانی را تحت تأثیر قرار داده. در شرایطی که مردم ایران با تورم بالای ۴۰ درصد و بیکاری گسترده دستوپنجه نرم میکنند، این هزینهها بیشتر به عنوان ابزاری برای بقای رژیم عمل میکنند تا دفاع از منافع ملی.
ایدئولوژی دشمنسازی و انزوای فزاینده
مهديزادي در سخنان خود به نکته ظریفی هم اشاره کرد: حتی ایدههای مذهبی مشترک با یهودیت، در نگاه رژیم به ابزاری برای دشمنسازی تبدیل شده. این رویکرد ایدئولوژیک، رژیم را در موقعیتی قرار داده که نه قادر به مذاکره واقعی است و نه میتواند تنشها را کاهش دهد. نتیجه؟ ادامه انزوا، افزایش فشارهای اقتصادی و تضعیف بیشتر موقعیت ایران در صحنه جهانی.
در نهایت، صدای شیخ مهديزادي معارض ايراني یادآوری است که تهدید اصلی از درون نظام ايران برمیخیزد. تا وقتی سرکوب ۱۶۳۹ اعدام در سال ادامه دارد و منابع کشور صرف پروکسیهای بیثباتساز میشود، هیچ امیدی به ثبات منطقهای وجود نخواهد داشت. زمان آن رسیده که جامعه بینالمللی و افکار عمومی جهان، این واقعیت را نه به عنوان شعار، بلکه به عنوان دادههای آماری و شواهد میدانی بپذیرند. تغییر واقعی، تنها از درون ایران و با شنیدن صداهای معارضان واقعی مانند مهديزادي ممکن است؛ صداهایی که رژیم هرگز نتوانسته کاملاً خاموششان کند.
