فهرست مطالب
به گزارش ماده ۱۸، مسیحیان ایران در روزهاى عید فصح را در کلیساهای محدود و خانههای خصوصی برگزار کردند. این مهمترین عید مسیحیان که نماد رستاخیز مسیح است، در شرایطی گذشت که اقلیتهای مذهبی همچنان تحت فشارهای ساختاری و امنیتی قرار دارند.
عید پسح در ایران برای ارامنه و آشوریهای قومی در کلیساهای رسمی مانند کاتدرال سنت سرکیس تهران برگزار شد، اما برای هزاران ایرانی نوکیش مسیحی، این جشن عمدتاً به شکل مخفی و در جمعهای کوچک خانوادگی انجام گرفت.
براى اطلاعات بيشتر:
جشنها پس از کشتهشدن علی خامنهای در ایران
محدودیتهای رسمی و آمار سرکوب
عید پسح در ایران برای مسیحیان قومی تا حدی قابل برگزاری است، اما تغییر دین از اسلام و فعالیتهای تبلیغی جرم محسوب میشود. گزارش سال ۲۰۲۵ سازمان ماده ۱۸ نشان میدهد ۲۵۴ نفر به دلیل فعالیتهای مسیحی بازداشت شدهاند که این رقم دو برابر سال قبل است. سازمان درهای باز نیز ایران را رتبه دهم خطرناکترین کشورهای جهان برای مسیحیان قرار داده است. جمعیت مسیحیان ایران بین ۳۰۰ تا ۸۰۰ هزار نفر تخمین زده میشود، در حالی که تنها حدود ۲۰ کلیسای رسمی در کل کشور وجود دارد.
واقعیت برگزاری مراسم تحت نظارت
در عمل، مراسم عید پسح در ایران بدون تعطیلی رسمی و با نظارت شدید امنیتی برگزار میشود. رنگآمیزی تخممرغ، نانهای مخصوص و تجمعات محدود در خانهها، تنها راه بسیاری از خانوادههاست. کلیساهای ارمنی و آشوری هنوز فعالاند، اما کلیساهای فارسیزبان تقریباً تعطیل یا تحت فشار مداوم قرار دارند. این محدودیتها بخشی از سیاست بلندمدت رژیم در قبال اقلیتهای مذهبی است که آزادی عبادت را تنها به گروههای بهرسمیتشناختهشده محدود میکند.
هزینههای اجتماعی و انسانی
عید پسح در ایران بیش از هر چیز شکاف عمیق میان ادعای قانون اساسی و واقعیت روزمره را نشان میدهد. نظامی که خود را مدافع اقلیتها معرفی میکند، در عمل برگزاری یک عید مذهبی ساده را برای بخشی از شهروندان با چالش و نظارت همراه میسازد. این سیاستها نه تنها زندگی مسیحیان را سخت کرده، بلکه به کاهش اعتماد اجتماعی و افزایش مهاجرت نخبگان کمک کرده است.
در نهایت، عید پسح در ایران یادآوری تلخی است از اینکه حتی جشنهای مذهبی آرام هم در این کشور تحت سایه سنگین کنترل و محدودیت قرار دارند. هزینه این رویکرد را کل جامعه ایرانی با انسداد فرهنگی و اجتماعی پرداخت میکند.
