فهرست مطالب
بر اساس گزارش منتشرشده در وبسایت ایراناینترنشنال و روایت نیویورکر درباره وضعیت درمانی در ایران سال ۲۰۲۶، حقیقت پزشکان و زخمیهای اعتراضات اجتماعی در بیمارستانهای کشور روایت میشود. از نگاه این منبع معتبر، سرکوب جمهوری اسلامی نه فقط در خیابانها، بلکه در قلب نظام درمانی کشور نفوذ کرده و اتاقهای درمانی را به صحنه ترس و سکوت تبدیل کرده است.
براى اطلاعات بيشتر :
آزادی در جمهوری اسلامی؛ روایتی انتقادی از ادعای نماینده قم
پزشکان وسركوب جمهورى اسلامى
در گزارش مذکور آمده است که پزشکان و پرستاران که پیشتر با بیماریهای معمول روبرو بودند، اینک با زخمیهای خشونتهای حکومتی مواجهاند.
این تغییر ناگهانی وظایفِ درمانی نشاندهنده ابعاد گستردهی سرکوب جمهوری اسلامی است، جایی که کادر درمان مجبور شدهاند به جای درمان معمولی، به درمان گلوله و جراحتهای ناشی از برخورد با نیروهای امنیتی بپردازند — همه بدون حمایت قانونی یا حفاظتی از سوی حکومت.
براى اطلاعات بيشتر :
تحولات سیاسی در ایران؛ کشوری در بنبست قدرت و بحران مشروعیت
بیمارستانها و نيروهاى امنيتى
یکی از نکات برجسته این گزارش، اشاره به دخالت نیروهای امنیتی در بیمارستانها است. روایتهای مستقیم حاکی است که بسیاری از زخمیها حتی قبل از دریافت کمک پزشکی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدهاند.
مواردی ثبت شده که فردی در حالی که هنوز بیهوش بود، توسط این نیروها برده شدهاند؛ وضعیتی که بهوضوح نمایانگر فراگیری سرکوب جمهوری اسلامی در همه عرصههای عمومی است.
در دل این بحران، داستان «نرگس» — یک پزشک زن با هویت مستعار — یکی از شاخصترین روایتهاست. او که در آغاز روز به درمان سرماخوردگی مشغول بود، ظرف چند ساعت درگیر درمان جراحات ناشی از خشونت شد. با کمترین امکانات، حتی از اجاق خانه برای ضدعفونی ابزار استفاده میکرد؛ تصویری که وحشتِ سرکوب جمهوری اسلامی را در عمق نظام درمانی نشان میدهد.
سركوب جمهورى اسلامى و ادامه اعتراضات
در ادامه گزارش آمده است که گروهی از پزشکان جوان در سراسر کشور شبکههایی پنهانی برای کمک به زخمیها تشکیل دادهاند. این شبکهها بخشی از مقاومت حرفهای در برابر سرکوب جمهوری اسلامی محسوب میشوند؛ مقاومت در اتاقهای درمانی که باید پناهگاه ایمنی باشد، نه عرصه تهدید و بازداشت.
همزمان با اینکه برخی بیماران حتی پیش از درمان با تهدید بازداشت مواجه میشوند، دستگاه امنیتی تلاش میکند روایتها را محدود کند. خبرنگاران مستقل و منابع گزارشدهنده حقیقت با فشار و سانسور روبرو هستند. آنگونه که نیویورکر گزارش داده است، این «وحشت خاموش» بخش دیگری از سرکوب جمهوری اسلامی است که هدفش نابودی روایتهای مستقل و واقعی است.
در سطحی وسیعتر، فشار روانی ناشی از تهدید، بازداشت و احتمال مجازات برای کادر درمان، تصویر تاریکی از آینده نظام درمانی ایران ترسیم میکند. پزشکان و پرستارانی که وظیفه انسانی درمان را دنبال میکنند، اکنون ناچارند خطرات ناشی از دخالتهای امنیتی و سیاسی را نیز تحمل کنند؛ واقعیتی که تنها به تشدید سرکوب جمهوری اسلامی دامن زده است.
