فهرست مطالب
در پی اعتراضات گستردهای که از ابتدای سال جاری در اکثر استانهای ایران آغاز شد، گزارشهای شبکه فعالان حقوق بشر ایران (هرانا) ابعاد واقعی بحران امنیتی در ايران را آشکار کرده است. نیروهای امنیتی با سرکوب شدید پاسخ دادند و طبق آمار تأییدشده، تعداد کشتهشدگان به بیش از ۶۰۰۰ نفر رسیده و بررسی بیش از ۱۷ هزار مورد دیگر همچنان ادامه دارد. همچنین دستکم ۴۱ هزار و ۸۸۰ نفر بازداشت شدهاند.
براى اطلاعات بيشتر :
سناریوهای محتمل پس از شکست مذاکرات ایران آمریکا
ابعاد سرکوب و اعدامهای بیسابقه
بحران امنیتی در ایران ریشه در سیاستهای قهری رژیم دارد. سازمان «ایران حقوق بشر» و «همه با هم علیه مجازات اعدام» در گزارش مشترک خود اعلام کردهاند که در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۶۳۹ نفر اعدام شدهاند؛ رقمی که بالاترین میزان از سال ۱۹۸۹ تاکنون است. از این تعداد، ۴۸ نفر زن بودند که افزایش چشمگیری نسبت به سال قبل نشان میدهد. این اعدامها نه تنها مجازات، بلکه ابزاری برای ایجاد ترس همگانی و خاموش کردن هر صدای اعتراضی است.
چرخه معیوب اعتراض و سرکوب
بحران امنیتی در ایران فراتر از آمار اعدام و بازداشت است. اعتراضاتی که ابتدا به دلیل مشکلات معیشتی و محدودیتهای اجتماعی آغاز شد، به سرعت به تقابل مستقیم با نیروهای امنیتی تبدیل گردید. به جای ارائه راهحلهای سیاسی و اقتصادی، رژیم به سیاستهای همیشگی خود روی آورد: منع عبور و مرور شبانه، قطع اینترنت، و حضور گسترده نیروهای مسلح در خیابانها. این رویکرد بهویژه در مناطق کردنشین و بلوچنشین تشدید شده و باعث شده بسیاری از شهروندان احساس کنند دولت آنها را به عنوان تهدید دائمی امنیتی میبیند.
هزینههای هنگفت امنیتی و نتیجه معکوس
رژیم جمهوری اسلامی سالانه دهها میلیارد دلار صرف بودجه نیروهای نظامی و امنیتی میکند، اما این هزینههای عظیم نه تنها بحران را حل نکرده، بلکه به تشدید آن کمک کرده است. اعتماد عمومی به نهادهای دولتی به پایینترین سطح خود رسیده و هر اقدام سرکوبانه جدید، اعتراضات بعدی را ایجاد میکند. معترضان داخل و خارج کشور بر این باورند که ثبات واقعی با گلوله و زندان به دست نمیآید.
آیندهای مبهم بدون اصلاحات
بحران امنیتی در ایران یک مشکل گذرا نیست، بلکه بحران ساختاری عمیقی است که نشاندهنده ناتوانی کامل رژیم در درک مطالبات مشروع مردم خود میباشد. تا زمانی که سیاستهای سرکوب به جای گفتوگو و اصلاحات واقعی ادامه داشته باشد، این چرخه معیوب تکرار خواهد شد و بیشترین آسیب را مردم ایران خواهند دید که هر روز بهای سنگینی برای آن پرداخت میکنند.