فهرست مطالب
بدترین پنج شغل در ایران ۲۰۲۶ چهره دیگری از بازار کار را نشان میدهد؛ بازاری که در آن داشتن شغل تماموقت لزوماً به معنای داشتن زندگی باثبات نیست. بر اساس دادههای بازار کار ایران که در ژوئیه ۲۰۲۶ منتشر شد، نرخ بیکاری به ۹.۱ درصد رسید و تعداد شاغلان نسبت به سال گذشته حدود ۴۵۰ هزار نفر کاهش یافت. همزمان، گزارشهای کارگری از حذف صدها هزار فرصت شغلی در بخش صنعت خبر میدهند.
۱. کارگران ساختمانی
کارگران ساختمانی در میان بدترین پنج شغل در ایران ۲۰۲۶ قرار میگیرند؛ زیرا این حرفه با کار سنگین و خطر بالای حوادث همراه است. بر اساس گزارش سازمان حقوق بشری «هرانا»، دستکم ۵۸۶ کارگر در فاصله ماه مه ۲۰۲۵ تا آوریل ۲۰۲۶ بر اثر حوادث کار جان خود را از دست دادهاند و بیش از ۴۴۲۴ کارگر نیز مصدوم شدهاند.
۲. کارگران کارخانهها
کارگران بخش صنعت با معادله دشواری روبهرو هستند؛ از یک سو کار سخت و از سوی دیگر احتمال از دست دادن شغل. بر اساس دادههای رسمی که ایران اینترنشنال منتشر کرده است، در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۶۳۰ هزار شغل صنعتی از بین رفته است؛ رقمی که شکنندگی بخش تولید در برابر بحران اقتصادی را نشان میدهد.
۳. رانندگان تاکسی و پیکهای اینترنتی
با کاهش قدرت خرید، رانندگی تاکسی و فعالیت در پلتفرمهای حملونقل برای برخی ایرانیان به گزینهای اجباری تبدیل شده است. اما این شغل هزینههای قابل توجهی مانند سوخت، تعمیرات و استهلاک خودرو دارد و درآمد حاصل از آن همیشه با افزایش هزینههای زندگی همگام نیست.
براى اطلاعات بيشتر :
بدترین غذاها برای بیماران مبتلا به روده تحریکپذیر
۴. کارگران روزمزد
کار روزمزد یکی از بیثباتترین شکلهای اشتغال در ایران است؛ زیرا کارگر الزاماً درآمد ثابت یا حمایت شغلی کافی ندارد. گزارشهای حقوق کارگری نیز از اشتغال گسترده بدون امنیت شغلی و پوشش بیمهای مناسب و همچنین ضعف نظارت بر ایمنی محیط کار حکایت دارند.
۵. مشاغل کمدرآمد
مشاغل کمدرآمد نیز در فهرست بدترین پنج شغل در ایران ۲۰۲۶ قرار میگیرند؛ بهویژه زمانی که حقوق دریافتی توان هماهنگ شدن با تورم و هزینههای مسکن و مواد غذایی را ندارد. افزایش هزینههای زندگی باعث شده است برخی کارکنان برای تأمین مخارج خود به اضافهکاری یا شغل دوم روی بیاورند.
مشکل تنها به ماهیت این مشاغل محدود نمیشود، بلکه به شرایط اقتصادی بازمیگردد که امنیت شغلی را به امتیازی دشوار برای بسیاری از کارگران تبدیل کرده است. بدترین پنج شغل در ایران ۲۰۲۶ نشان میدهد حمایت از نیروی کار به دستمزد متناسب با هزینههای زندگی، بیمه مؤثر و نظارت جدیتر بر ایمنی محیط کار نیاز دارد؛ نه اینکه تمام فشارهای اقتصادی بر دوش کارگر گذاشته شود.
