فهرست مطالب
ارغوان فلاحی، زندانی سیاسی ۲۴ ساله، با تأیید حکم اعدام در دیوان عالی کشور با یکی از سنگینترین احکام قضایی جمهوری اسلامی روبهرو شده است. رادیو فردا روز دوشنبه دوم شهریور گزارش داد که حکم صادرشده در تیرماه از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ابوالقاسم صلواتی، هفته گذشته به وکیل او ابلاغ شده است
ارغوان فلاحی و اتهام «بغی»
بر اساس گزارش رادیو فردا، ارغوان فلاحی به اتهام «بغی» و همچنین ادعای همکاری با سازمان مجاهدین خلق محکوم شده است. «بغی» در قوانین جمهوری اسلامی به قیام مسلحانه علیه حکومت اطلاق میشود و میتواند مجازات اعدام داشته باشد.
اما نکته مهم پرونده، اختلاف میان این اتهام و روایت منابع مطلع است. به گفته یکی از این منابع، فلاحی در هیچ عملیات مسلحانه یا مصادیقی که برای تحقق اتهام بغی در قانون پیشبینی شده، مشارکت نداشته است. همچنین گفته شده او در پرونده قتل دو قاضی دیوان عالی، محمد مقیسه و علی رازینی، از اتهامات منتسب تبرئه شده است. این ادعاها مستقلاً قابل تأیید نیستند.
از اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» تا حکم مرگ
پرونده ارغوان فلاحی سابقهای طولانیتر دارد. او در آبان ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات پس از کشتهشدن مهسا امینی، همراه با پدرش نصرالله فلاحی در شیراز بازداشت شد. برادرش اردوان نیز یک روز پیش از آن در اصفهان بازداشت شده بود.
این خانواده پیشتر نیز با اتهامات سنگین قضایی مواجه شده بودند؛ موضوعی که نشان میدهد پرونده ارغوان فلاحی از همان ابتدا در فضای امنیتی شکل گرفته است.
قوه قضاییه و هزینه اعتراض
صدور حکم اعدام برای یک زن جوان ۲۴ ساله، آن هم در پروندهای با ماهیت سیاسی، بار دیگر مسئله استفاده از مجازات مرگ در برخورد با مخالفان و معترضان را برجسته میکند.
از نگاه منتقدان جمهوری اسلامی، مسئله فقط یک حکم قضایی نیست؛ بلکه پرسش این است که آیا دستگاه قضایی میتواند در پروندههایی با مجازات غیرقابل بازگشت، شواهد روشن، دادرسی علنی و امکان دفاع مؤثر را برای افکار عمومی توضیح دهد؟
این پرسش زمانی جدیتر میشود که بخش مهمی از جزئیات پرونده از طریق منابع حقوق بشری و رسانههای خارج از ایران منتشر میشود، نه از طریق ارائه عمومی مستندات قضایی.
براى اطلاعات بيشتر :
حسین شنبهزاده؛ حبس تازه در سایه تشدید فشار بر زندانیان
ارغوان فلاحی؛ پروندهای فراتر از یک نام
حکم ارغوان فلاحی در شرایطی تأیید شده که پروندههای اعدام معترضان و زندانیان سیاسی بار دیگر به یکی از نگرانیهای جدی حقوق بشری درباره ایران تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، اعدام نمیتواند صرفاً به عنوان پایان یک پرونده کیفری دیده شود. وقتی متهم جوان است، پرونده ماهیت سیاسی دارد و بخش مهمی از جزئیات اتهامات برای افکار عمومی روشن نیست، مسئولیت دستگاه قضایی برای شفافیت و تضمین حق دفاع، سنگینتر میشود.
ارغوان فلاحی اکنون در آستانه مجازاتی قرار گرفته که هیچ امکان بازگشتی ندارد؛ و همین، ضرورت بررسی دوباره پرونده و تضمین یک دادرسی عادلانه را به مسئلهای فوری تبدیل میکند.
