فهرست مطالب
طبق گزارش ایران اینترنشنال (۲۰ آوریل ۲۰۲۶)، تخریب سنگ مزار جاویدنامها در آرامستانهای رشت و تهران به شکل سیستماتیک ادامه دارد. از زمان اعتراضات گسترده سالهای ۱۴۰۱ و بعد از آن، رژیم جمهوری اسلامی نه تنها پیکر جانباختگان را پنهانی دفن کرده، بلکه حالا با مخدوش کردن و شکستن سنگ قبرهایشان، جنگ با یاد و خاطره آنها را به سطح جدیدی برده است.
ادامه سیاست فشار بر خانوادههای جانباختگان
تخریب سنگ مزار جاویدنامها پس از دفن مخفیانه و بدون حضور خانوادهها انجام میشود. گزارشها حاکی از آن است که مأموران به طور مستمر مزارها را سرکشی میکنند و هر نشانهای از واژه «جاویدنام» یا اشعار میهنی را هدف قرار میدهند. در بهشت زهرای تهران و آرامستان رشت، سنگ قبرهایی که با هزینههای سنگین (تا ۶۵ میلیون تومان) نصب شدهاند، کمتر از ۲۴ ساعت پس از قرار گرفتن، شکسته یا با سیمان پوشانده شدهاند.
نمونههای ثبتشده در رشت و تهران
در رشت، سنگ مزار بهنام لایقپور به دلیل درج عبارت «جاویدنام» تخریب شد و خواهرش بیتا لایقپور با انتشار ویدیو این خبر را علنی کرد. در تهران نیز سنگ مزار سیاوش محمودی و مجتبی کرابی چندین بار مخدوش شده است. خانوادهها مجبور به ترمیم مکرر یا تعویض سنگ قبر هستند، در حالی که نیروهای امنیتی درخت مزارها را هم از ریشه درمیآورند.
براى اطلاعات بيشتر :
قتل ناموسی در ایران: خلأ قانونی که جان زنان را میگیرد
ابعاد گستردهتر یک سیاست دولتی
تخریب سنگ مزار جاویدنامها تنها یک اقدام پراکنده نیست؛ بخشی از سیاست کلی رژیم برای محو کردن حافظه جمعی اعتراضات است. از گروگانگیری پیکرها و دفن شبانه گرفته تا جلوگیری از برگزاری مراسم چهلم و سالگرد، این فشارها همچنان ادامه دارد. گزارش خبرنگاران داخل ایران نشان میدهد که این تخریبها در مشهد و سبزوار هم ثبت شده و اغلب ظرف ساعات اولیه پس از نصب رخ میدهد.
این رفتار نه تنها خلاف تمام انسانی و مذهبی است، بلکه نشاندهنده ترس عمیق رژیم از نمادهایی است که نمیتواند آنها را از ذهن جامعه پاک کند. خانوادههایی که عزیزانشان را در خیابان از دست دادهاند، حالا حتی حق ساده داشتن یک سنگ قبر آرام را هم ندارند.
تخریب سنگ مزار جاویدنامها آینهای شفاف از ماهیت حکومتی است که حتی با مردگان هم در جنگ است. تا وقتی این چرخه آزار و انکار ادامه دارد، یاد جاویدنامها نه تنها محو نمیشود، بلکه هر روز مقاومتر در خاطره تجمع مردم ایران زنده میماند.