فهرست مطالب
اعدام مجید آدینه بار دیگر پرونده اعدام معترضان و زندانیان سیاسی در ایران را به مرکز توجه آورده است. آدینه، معترض بازداشتشده در دیماه، اول شهریور اعدام شد؛ مردی که نزدیک به دو دهه از زندگی و دارایی خود را صرف حمایت از کودکان بیسرپرست، خانوادههای کمبرخوردار و افراد بیخانمان کرده بود.
براى اطلاعات بيشتر :
ارغوان فلاحی و حکم اعدام برای یک زندانی سیاسی
اعدام مجید آدینه و روایتی که پرسشهای زیادی دارد
بر اساس گزارش منتشر شده ، آدینه ابتدا مؤسسه «فدک» و سپس مؤسسه «آبشار سبز عاطفهها» را راهاندازی کرده بود و با کمک نیکوکاران از دهها خانواده و کودک حمایت میکرد. برای دانشآموزان نیز کلاسهای آموزشی، ورزشی، موسیقی، تئاتر، زبان و کامپیوتر برگزار میشد.
اما زندگی این فعال خیریه پس از حضورش در اعتراضات دیماه مسیر دیگری پیدا کرد. قوه قضاییه جمهوری اسلامی او را به اتهامهایی از جمله «محاربه» و اقدام عملیاتی به نفع اسرائیل و آمریکا به اعدام محکوم کرد؛ حکمی که دیوان عالی نیز تأیید کرد.
اختلاف روایت حکومت و خانواده آدینه
در پرونده اعدام مجید آدینه، روایت رسمی جمهوری اسلامی با روایت نزدیکان او تفاوت جدی دارد. قوه قضاییه مدعی شده بود هنگام بازداشت، سلاح، مهمات و تجهیزات دیگری همراه او بوده است. در مقابل، خانواده و دوستانش گفتهاند ارهبرقی کشفشده از تجهیزات باغبانی مؤسسه بوده و او در شب اعتراضات پیاده به تجمع رفته است. آنان همچنین مدعی فشار بر خانواده و شکنجه آدینه در دوران بازداشت شدهاند؛ ادعاهایی که نیازمند تحقیقات مستقل است.
خیری که پرونده امنیتی شد
یکی از پرسشهای مهم این پرونده آن است که چگونه فردی با سابقه طولانی در فعالیتهای خیریه، ناگهان با اتهامهایی مواجه شد که مجازات نهایی آن اعدام بود.
ایراناینترنشنال همچنین به نقل از نزدیکان آدینه گزارش داده که او چهار وکیل داشت، اما خانوادهاش تنها صبح روز اجرای حکم از اعدام او مطلع شدند. نزدیکان او همچنین ادعا کردهاند پرونده علیه وی با هدف تصاحب املاک و داراییهای مرتبط با فعالیتهای خیریه شکل گرفته است. این ادعا نیز بهطور مستقل تأیید نشده است.
اعدامهای سیاسی؛ زخم تازه جامعه ایران
اعدام مجید آدینه را نمیتوان صرفاً به عنوان پایان یک پرونده قضایی دید. وقتی اجرای حکم اعدام یک معترض با ابهام درباره روند دادرسی، ادعاهای شکنجه و اختلاف جدی میان روایت رسمی و روایت خانواده همراه میشود، مطالبه شفافیت و دادرسی عادلانه اهمیت بیشتری پیدا میکند.
سازمان حقوق بشر ایران آدینه را بیستونهمین معترض اعدامشده از ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ معرفی کرده و این رسانه مدعی شده از ابتدای سال جاری حدود ۶۰ زندانی سیاسی اعدام شدهاند. این ارقام نیازمند راستیآزمایی مستقل هستند.
اعدام مجید آدینه فقط خبر اجرای یک حکم نیست؛ پروندهای است که پرسشهایی درباره نحوه برخورد جمهوری اسلامی با معترضان، روند دادرسی و مرز میان فعالیت مدنی و اتهامهای امنیتی ایجاد کرده است.
برای جامعهای که سالهاست با اخبار اعدام زندانیان سیاسی روبهروست، پاسخ به این پرسشها بیش از هر زمان دیگری ضروری است: آیا اجرای حکم اعدام میتواند جایگزین یک دادرسی شفاف و عادلانه شود؟