فهرست مطالب
طبق گزارش ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور افغانستان (فوریه ۲۰۲۶)، بحران سلامت زنان در افغانستان وارد فاز خطرناکتری شده است. از زمان بازگشت طالبان به قدرت در اوت ۲۰۲۱، محدودیتهای جنسیتی سیستماتیک نه تنها دسترسی به خدمات درمانی را مسدود کرده، بلکه خط لوله تربیت نیروی انسانی زن در حوزه بهداشت را نیز قطع کرده است.
وضعیت فاجعهبار مرگ و میر مادران
بحران سلامت زنان در افغانستان امروز با آمار تلخی روبهرو است. نرخ مرگومیر مادران به ۶۳۸ مورد در هر ۱۰۰ هزار زایمان زنده رسیده و هر ساعت یک مادر بر اثر عوارض بارداری و زایمان جان میبازد. صندوق جمعیت سازمان ملل (UNFPA) هشدار داده که با ادامه روند فعلی، تا سال ۲۰۲۸ بیش از ۱۲۰۰ مرگ مادران اضافی و ۱۰۹ هزار بارداری ناخواسته ثبت خواهد شد. بیش از ۲۱۰ مرکز درمانی تعطیل شده و کمبود ۱۸ هزار ماما به شکل بحرانی احساس میشود.
ممنوعیت آموزش پزشکی زنان
ممنوعیت آموزش پزشکی زنان از دسامبر ۲۰۲۴، آخرین روزنه امید را بست. دختران و زنان دیگر نمیتوانند در رشتههای پرستاری و مامایی تحصیل کنند. در حالی که فرهنگ و قانون طالبان مردان را از معاینه زنان بدون محرم منع کرده، حالا نیروی زن متخصص هم به سرعت در حال تمام شدن است.
نتیجه؟ زنانی که بدون همراه مرد به بیمارستان نمیرسند، یا در پشت درب بیمارستان زایمان میکنند، یا در خانه با کمک افراد غیرمتخصص جان میدهند.
براى اطلاعات بيشتر :
عزای عمومی در لبنان و ادامه حملات اسرائیل ۱۴۰۵
پیامدهای روانی و اجتماعی
بحران سلامت زنان در افغانستان فراتر از یک مسئله بهداشتی، آینهای از آپارتاید جنسیتی است که سلامت روان را هم نابود کرده. گزارشهای سازمان ملل از افزایش خودکشی و اضطراب شدید در میان زنان و دختران حکایت دارد. زنانی که نه تنها از تحصیل و کار محروماند، بلکه حتی حق سفر به مرکز درمانی را بدون اجازه محرم ندارند.
این وضعیت نه تصادفی است و نه موقتی. سیاستهایی که آموزش و اشتغال زنان را هدف قرار داده، مستقیماً به قیمت جان مادران و نوزادان تمام میشود. بحران سلامت زنان در افغانستان تا وقتی این چرخه شکسته نشود، هر آمار جدیدی فقط تأییدی بر عمق فاجعه خواهد بود. جامعه جهانی نمیتواند به تماشا بنشیند؛ جان زنان افغانستانی در گرو تصمیمات امروز است.
