فهرست مطالب
بر اساس گزارشهای خبرگزاری جمهوری اسلامی و پژوهشهای منتشرشده از سوی دانشگاه گیلان، شربت بهارنارنج رمضان در شمال ایران یکی از رایجترین نوشیدنیهایی است که در سفرههای افطار شهرهای ساحل خزر دیده میشود.
در رشت و ساری، این نوشیدنی از شکوفههای پرتقال محلی که در بهار چیده میشود تهیه شده و همزمان با اذان مغرب سرو میگردد؛ رسمی که دهههاست تکرار میشود.
براى اطلاعات بيشتر :
سپاه پاسداران ایران در ۲۰۲۶: ماشین سرکوب و غصب دولت
ریشههای کشاورزی و اقتصادی
استانهای گیلان و مازندران حدود 35 تا 40 درصد تولید مرکبات کشور را تأمین میکنند. همین ظرفیت باعث شده شربت بهارنارنج رمضان در شمال ایران به نوشیدنیای فصلی و نسبتاً کمهزینه تبدیل شود. روش تهیه آن ساده است: جوشاندن شکوفهها، استخراج عرق بهارنارنج و افزودن شکر با غلظتی حدود 10 تا 15 درصد.
اعداد و نشانههای محبوبیت
در ماه رمضان، فروش عرق بهارنارنج در بازار رشت حدود 25 درصد افزایش مییابد. برآوردهای محلی نشان میدهد 6 نفر از هر 10 خانواده شمالی دستکم هفتهای یکبار این نوشیدنی را در سفره افطار میگذارند. این آمار نشان میدهد شربت بهارنارنج رمضان در شمال ایران بخشی ثابت از فرهنگ غذایی این منطقه است، نه یک انتخاب حاشیهای.
بُعد سلامت و کارکرد اجتماعی
هر لیوان 250 میلیلیتری این شربت حدود 120 تا 150 کیلوکالری انرژی دارد و در مقایسه با نوشیدنیهای صنعتی، تراکم قندی کمتری دارد. ترکیبات معطر طبیعی آن به کاهش تنش و بازگشت تدریجی اشتها پس از ساعات طولانی روزهداری کمک میکند.
از نظر اجتماعی، در بسیاری از محلههای قدیمی ساری این نوشیدنی بهصورت جمعی تهیه و میان نمازگزاران توزیع میشود. با وجود افزایش بیش از 20 درصدی قیمت شکر در برخی سالها، این رسم همچنان پابرجاست.
در نهایت، شربت بهارنارنج رمضان در شمال ایران نمونهای روشن از پیوند کشاورزی محلی با آیینهای مذهبی است؛ سنتی که با وجود فشارهای اقتصادی، بدون اغراق و هیاهوی رسمی، همچنان در زندگی روزمره مردم شمال جریان دارد.
