فهرست مطالب
در شرایطی که سرکوب نظام ایران علیه اعتراضات گسترده از اواخر دسامبر ۲۰۲۵ شدت گرفته است، مفهوم اتحاد مردم ایران با وجود سرکوب نظام بار دیگر چهره جنبش اعتراضی را از یک واکنش صرفاً اقتصادی، به حرکتی ملی و فراگیر علیه ساختار قدرت تغییر داده است. پیامهای تازه از سوی چهرههای مخالف نشان میدهد که ایرانیان، فارغ از تفاوتها، ملتی واحد با پرچمی واحد هستند و در برابر تلاش حکومت برای ایجاد شکافهای قومی و مذهبی ایستادهاند.
اتحاد مردم ایران با وجود سرکوب نظام؛ صدایی واحد در برابر خشونت
در پیامی که از سوی یکی از نمادهای جریان مخالف منتشر شد، بر این نکته تأکید گردید که وحدت ملی تنها یک شعار احساسی نیست، بلکه واقعیتی جاری در خیابانهای ایران است. بر اساس این پیام
- ایرانیان از شهرها، زبانها و باورهای گوناگون، زیر یک پرچم ایستادهاند
- مردم بهروشنی آنچه را نمیخواهند و آیندهای را که مطالبه میکنند، بیان کردهاند
- فداکاریهای میدانی، اتحاد ملی را از یک ایده به واقعیتی انکارناپذیر تبدیل کرده است
این مواضع در بستری مطرح میشود که حکومت، همزمان، سطح سرکوب امنیتی را به شکل بیسابقهای افزایش داده است.
ابعاد سرکوبی که اتحاد مردم ایران با وجود سرکوب نظام را تقویت کرد
مروری بر تحولات سرکوب در ایران طی سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ نشان میدهد:
- هزاران نفر در جریان سرکوب اعتراضات روزهای ۸ و ۹ ژانویه و روزهای پس از آن جان باختند؛ برآوردها از ثبت حدود ۲٬۹۸۶ نام قربانی در اسناد رسمی ناقص حکایت دارد، در حالی که شمار واقعی میتواند بسیار بیشتر باشد.
- بیش از ۴۰ هزار نفر بازداشت شدند؛ بسیاری از آنان با اتهاماتی روبهرو هستند که میتواند به احکام سنگین منجر شود و برای مدت طولانی از ارتباط با خانواده محروم ماندهاند.
- گزارشهای حقوقی متعدد، استفاده گسترده از خشونت، بازداشتهای خودسرانه و فشار سیستماتیک امنیتی را برای خاموش کردن اعتراضات ثبت کردهاند.
با این حال، این اقدامات نهتنها موجب عقبنشینی جامعه نشد، بلکه مفهوم اتحاد مردم ایران با وجود سرکوب نظام را به محور مشترک مقاومت اجتماعی بدل کرد
براى اطلاعات بيشتر :
اعتراضات در ایران در سال ۲۰۲۶؛ بحران مشروعیت و سرکوب بیسابقه
چرا اتحاد مردم ایران با وجود سرکوب نظام اهمیت محوری دارد؟
اهمیت این مفهوم در چند نکته اساسی نهفته است:
- عبور از شکافهای جغرافیایی، زبانی و مذهبی در مسیر یک هدف مشترک
- رد یکپارچه فساد اقتصادی و سیاسی حاکم
- خنثیسازی راهبرد حکومت برای ایجاد درگیریهای داخلی بهمنظور تضعیف اعتراضات
پیام روشن است: حکومت نتوانسته جامعه را مطابق خواست خود دچار شکاف کند و مردم، علیرغم سرکوب و ارعاب امنیتی، به هم نزدیکتر شدهاند.
اتحاد مردم ایران با وجود سرکوب نظام؛ میان واقعیت و افق آینده
این همگرایی ملی به معنای نبود درد و هزینه نیست. واقعیت آن است که:
- هزاران خانواده داغدار شدهاند
- شمار زیادی از شهروندان در زندانها بدون محاکمه عادلانه نگهداری میشوند
- حکومت از قطع اینترنت و فشار اقتصادی بهعنوان ابزار مکمل سرکوب استفاده میکند
در دورهای که سرکوب گسترده، بازداشتهای فلهای و استفاده از خشونت مرگبار به سیاست روز حکومت تبدیل شده، یک واقعیت برجستهتر از همیشه نمایان است:
اتحاد مردم ایران با وجود سرکوب نظام دیگر یک شعار مقطعی نیست، بلکه حقیقتی در حال گسترش است که در خیابانها، محلهها و حتی پشت دیوارهای زندان شکل گرفته است.
