فهرست مطالب
سرکوب نظام جمهوری اسلامی دیگر یک رویداد مقطعی یا واکنشی موقت نیست، بلکه به سیاستی دائمی تبدیل شده که حاکمیت در تهران برای مقابله با هر مطالبه مردمیِ آزادی و عدالت به آن متوسل میشود. با هر موج جدید اعتراضات، این نظام بار دیگر ثابت میکند که بقای خود را تنها در خشونت، کشتار و ارعاب سازمانیافته میبیند.
از زمان آغاز اعتراضات اخیر، سرکوب نظام جمهوری اسلامی به سطحی بیسابقه رسیده و معترضان مسالمتآمیز، روزنامهنگاران، فعالان مدنی و حتی خانوادههای جانباختگان را هدف قرار داده است؛ تلاشی آشکار برای درهم شکستن اراده جامعه ایران.
سرکوب نظام جمهوری اسلامی و اعتراضات مردمی
تحولات میدانی نشان میدهد که سرکوب نظام جمهوری اسلامی میان اقشار مختلف جامعه تفاوتی قائل نیست. دانشجویان، زنان، کارگران و بازنشستگان همگی با یک پاسخ واحد مواجه شدهاند: گلوله، بازداشتهای گسترده و دادگاههای نمایشی.
این سرکوب سیستماتیک نظام جمهوری اسلامی نهتنها نتوانسته اعتراضات را متوقف کند، بلکه باعث گسترش آن و تبدیل مطالبات محدود به یک جنبش ملی برای تغییر بنیادین شده است.
قربانیان سرکوب نظام جمهوری اسلامی: ارقامی فراتر از آمار
در پسِ سرکوب نظام جمهوری اسلامی هزاران کشته، زخمی و زندانی قرار دارند؛ اما حاکمیت همچنان با انکار آمار واقعی، خانوادههای جانباختگان را تحت فشار قرار میدهد تا از سخن گفتن یا برگزاری مراسم عمومی خودداری کنند.
ادامه سرکوب نظام جمهوری اسلامی علیه خانوادههای قربانیان نشان میدهد که حکومت به همان اندازه که از خیابان میترسد، از حقیقت نیز هراس دارد و بهجای پاسخگویی، در پی پنهانکردن جنایات خود است.
سرکوب نظام جمهوری اسلامی و پرونده حقوق بشر
سرکوب نظام جمهوری اسلامی ایران را در صدر گزارشهای بینالمللی نقض حقوق بشر قرار داده است. بازداشتهای خودسرانه، شکنجه در زندانها، اعدامهای سیاسی و سرکوب آزادی بیان، ابزارهای اصلی بقای این نظام هستند.
با وجود محکومیتهای مکرر بینالمللی، سرکوب نظام جمهوری اسلامی بدون مانع جدی ادامه یافته و از سکوت جهانی یا بیانیههای صرفاً نمادین بهره میبرد.
چرا سرکوب نظام جمهوری اسلامی ادامه دارد؟
سرکوب نظام جمهوری اسلامی ادامه دارد، زیرا حاکمیت بهخوبی میداند که هرگونه گشایش سیاسی واقعی، آغاز پایان آن خواهد بود. به همین دلیل، نهادهای امنیتی و سپاه پاسداران را بهعنوان آخرین خط دفاعی خود بهکار گرفته است.
اما تجربه سالهای اخیر نشان داده که سرکوب نظام جمهوری اسلامی دیگر قادر نیست جامعه را به وضعیت پیشینِ ترس بازگرداند، بلکه به عاملی شتابدهنده در فروپاشی مشروعیت نظام تبدیل شده است.
براى اطلاعات بيشتر : محکومیت گسترده سرکوب کودکان و نوجوانان در ایران
با افزایش خشم عمومی، روشن است که سرکوب نظام جمهوری اسلامی دیگر راهحل نیست، بلکه نشانه بحرانی عمیق است که تنها با یک تغییر بنیادین و پایاندادن به دههها خشونت و استبداد حل خواهد شد.
