جامعه ادبی و فرهنگی ایران یکی از چهرههای جریانساز و منتقد خود را از دست داد. این شاعر نوگرا که دههها در برابر استبداد فکری و تضییع حقوق هنرمندان ایستادگی کرد، در سن ۸۳ سالگی در بیمارستانی در کرج بر اثر ایست قلبی درگذشت. او با کولهباری از اشعار ساختارشکن و نقدهای صریح، سرانجام در چهارم اسفندماه به ایستگاه پایانی زندگی رسید.
به گزارش «رادیو فردا»، این شاعر و محقق برجسته که متولد ۱۳۲۱ در بندر کنگان بود، روز دوشنبه پس از دورهای بیماری چشم از جهان فروبست. درگذشت علی باباچاهی بار دیگر پرونده فشارهای امنیتی بر روشنفکران ایران را در افکار عمومی باز کرد.
براى اطلاعات بيشتر :
ازدواج شاه و فرح دیبا 1959 میان دو دوره
درگذشت علی باباچاهی و میراث ایستادگی
زندگی باباچاهی تنها به واژهها محدود نمیشد؛ او هزینه سنگینی برای استقلال فکری خود پرداخت. در سال ۱۳۶۲، پس از ۱۸ سال تدریس در بوشهر، به اجبار بازنشسته شد.
اما نقطه عطف مواجهه او با نهادهای امنیتی، ماجرای “اتوبوس ارمنستان” در سال ۱۳۷۵ بود. درگذشت علی باباچاهی یادآور توطئه قتلهای زنجیرهای است که طی آن، دستگاه اطلاعاتی قصد داشت ۲۱ نویسنده و شاعر را با پرتاب اتوبوس به دره به قتل برساند؛ جنایتی که باباچاهی از آن جان سالم به در برد.
آمار و آثار ماندگار در کارنامه باباچاهی
او با بیش از ۵۰ سال فعالیت مستمر، آثار ارزشمندی را به یادگار گذاشت که برخی شاخصهای آن عبارتند از:
۱. انتشار بیش از ۳۰ مجموعه شعر و کتاب تحقیقی، از جمله «به شیوه خودشان عاشق میشوند» و «باغ انار از این طرف است».
۲. تبیین نظریه «شعر پسانیمایی» که تأثیر شگرفی بر نسلهای جوان دهه ۷۰ و ۸۰ خورشیدی داشت.
۳. مستندسازی زندگی او در فیلم «این قیافه مشکوک» که به سانسور و خفقان حاکم بر فضای فرهنگی میپردازد.
درگذشت علی باباچاهی ضایعهای بزرگ برای ادبیات مستقل ایران است. او که همواره با تعبیر «قیافهام که خیلی مشکوک است» به طعنه از نگاه امنیتی حکومت به هنرمندان یاد میکرد، تا آخرین لحظه تسلیم روایتهای رسمی نشد. امروز اگرچه جسم او در خاک آرام میگیرد، اما اشعارش به عنوان سندی از مقاومت فرهنگی در تاریخ معاصر ایران زنده خواهد ماند.
