فهرست مطالب
در تحولی بیسابقه در داخل ایران، خیزش ملی ایرانیان نشان داد که دیگر با اعتراضاتی مقطعی روبهرو نیستیم، بلکه با جنبشی ریشهدار و فراگیر علیه نظام جمهوری اسلامی مواجهایم؛ نظامی که مشروعیت خود را در نگاه میلیونها ایرانی از دست داده است.
براى اطلاعات بيشتر :
آیا نشانههای سقوط نظام ایران در سال ۲۰۲۶ آغاز شده است؟
خیزش ملی ایرانیان؛ زمینهها و جرقه آغاز
خیزش ملی ایرانیان در واکنش مستقیم به وخامت اوضاع اقتصادی، فساد ساختاری و فروپاشی معیشت روزمره مردم شکل گرفت؛ شرایطی که پس از جنگ کوتاهمدت با اسرائیل و ادامه سوءمدیریت حاکمیت، بیش از پیش تشدید شد.
این اعتراضات بهسرعت از یک واکنش محدود فراتر رفت و به جنبشی اجتماعی و گسترده در خیابانها و میادین شهرها تبدیل شد؛ جایی که اقشار مختلف جامعه، از قومیتها و طبقات گوناگون، خواستار حقوق اولیه خود شدند و مستقیماً اقتدار حکومت مرکزی را به چالش کشیدند.
نقش محوری خیزش ملی ایرانیان در تضعیف ساختار قدرت
- خیزش ملی ایرانیان شکنندگی درونی نظام را آشکار کرد؛ نظامی که در مهار موج فزاینده نارضایتی عمومی ناتوان ظاهر شد.
- این جنبش به قشر خاصی محدود نماند و صدای مشترک کارگران، جوانان، دانشجویان و بازاریان را بازتاب داد.
- شعارهای خیزش ملی ایرانیان در بسیاری از مناطق از سطح اعتراض به سیاستها عبور کرد و بهطور آشکار خواستار سرنگونی کامل نظام شد.
سرکوب خشن و واکنش امنیتی حکومت
در برابر خیزش ملی ایرانیان، حکومت ایران به سرکوب عریان و گسترده روی آورد؛ از استفاده از گلوله جنگی و بازداشتهای گسترده گرفته تا ایجاد فضای رعب و سانسور شدید رسانهای.
با این حال، این رویکرد امنیتی نهتنها به مهار اعتراضات منجر نشد، بلکه دامنه خیزش را به شهرهای بیشتری گسترش داد و این واقعیت را برجسته کرد که حاکمیت بیش از هر تهدید خارجی، از قدرت مردم ایران هراس دارد.
خیزش ملی ایرانیان و فروپاشی مشروعیت حاکمیت
در مقابل، خیزش ملی ایرانیان نشان داد که حمایت مردمی از مطالبات آزادیخواهانه و کرامت انسانی همچنان قوی و رو به افزایش است. این جنبش شکاف عمیق میان جامعه و نظامی را آشکار ساخت که خود را «انقلابی» مینامد، اما امروز با گستردهترین موج نارضایتی مردمی در تاریخ معاصر خود روبهروست.
این بحران مشروعیت، زمینه را برای آن فراهم کرده که خیزش ملی ایرانیان از یک حرکت اعتراضی فراتر رود و به نیرویی تعیینکننده برای تغییر سیاسی بدل شود؛ نیرویی که نظام را مستقیماً در برابر اراده مردم قرار داده است.
بیتردید، خیزش ملی ایرانیان نقطه عطفی در رابطه میان مردم ایران و حاکمیت محسوب میشود. تحولات شتابان نشان میدهد که تغییرات بنیادین در ساختار سیاسی ایران دیگر یک احتمال دور نیست، بلکه سناریویی جدی است؛ در حالی که مردم ایران همچنان بر حقوق، آزادیها و آیندهای متفاوت پافشاری میکنند.
