فهرست مطالب
در کشوری که ادعای پایبندی سختگیرانه به ارزشهای دینی دارد، نقش برخی روحانیون در ایران در حوادث تجاوز جنسی و نقضهای اخلاقی بارها آشکار شده و خشم گستردهای برانگیخته است. این موارد اغلب کودکان، نوجوانان و جوانان را در محیطهای آموزشی، مذهبی یا تحت پوشش دینی هدف قرار میدهد و معمولاً با پوشش قضایی یا سیاسی برای حفاظت از متهمان بانفوذ همراه است.
بر اساس گزارشهای سازمانهای حقوق بشری مانند عفو بینالملل، دیدهبان حقوق بشر، ایران اینترنشنال و اسکای نیوز عربی، و همچنین تحقیقات رسانهای و مطالعات داخلی، اعتداءات روحانیون در ایران الگویی از مصونیت از مجازات را نشان میدهد. مطالعهای منتشرشده در PMC (2023) نشان میدهد که نرخ تجاوز جنسی به کودکان در ایران بین ۱.۵ تا ۳۲.۵ درصد متغیر است (بسته به منطقه و نمونه)، با عوامل خطر مانند فقر و خانوادههای پرجمعیت؛ اما موارد مرتبط مستقیم با اعتداءات روحانیون در ایران اغلب به دلیل سانسور و انگ اجتماعی پنهان نگه داشته میشود.
براى اطلاعات بيشتر :
تجاوز جنسی در ایران ۲۰۲۶: آمار و واقعیتهای تکاندهنده
آمار و موارد برجسته تجاوزها
در ایران آمار رسمی جامعی درباره اعتداءات روحانیون در ایران وجود ندارد، اما گزارشهای پراکنده موارد مکرر را ثبت کردهاند. در سال ۲۰۱۸، قوه قضائیه ایران یکی از قاریان قرآن نزدیک به رهبر جمهوری اسلامی را از اتهام تجاوز و آزار جنسی کودکان ۱۲–۱۳ سالهای که زیر نظر او آموزش میدیدند تبرئه کرد؛ با وجود شکایت حداقل ۱۰ شاکی احتمالی و دخالت مستقیم برای تبرئه او. همچنین گزارشهایی از تجاوز در مدارس دینی، حوزهها و مراکز قرآنی ثبت شده که در آنها از نفوذ مذهبی برای فشار بر قربانیان استفاده میشود.
در زمینه گستردهتر، گزارش دیدهبان حقوق بشر (۲۰۲۴–۲۰۲۵) موارد تجاوز و آزار جنسی علیه بازداشتشدگان در جریان اعتراضات را مستند کرده؛ برخی از این موارد توسط عناصر مرتبط با نهادهای امنیتی یا مذهبی انجام شده و اغلب با مصونیت همراه بوده است. رسانههای داخلی نیز دهها مورد علیه کودکان در مدارس و باشگاههای مرتبط با نهادهای مذهبی را گزارش کردهاند که بیشترشان به دلیل ترس از انگ اجتماعی علنی نشدهاند.
پوشش سیستماتیک و مصونیت از مجازات
رژیم در اعتداءات روحانیون در ایران الگویی از مداخله برای کاهش یا حذف مجازاتها دنبال میکند. در یکی از پروندهها، مسئول سابق مرتبط با سازمان تبلیغات اسلامی تنها به شلاق محکوم شد؛ پس از اینکه تجاوز او به همجنس به عنوان «ناقص» طبقهبندی شد، با وجود اتهامات سنگین و فشارهای سیاسی. قربانیان در صورت شکایت با تهدید اتهام زنا یا فساد روبهرو میشوند که این امر نرخ گزارشدهی را به شدت کاهش میدهد.
در سالهای ۲۰۲۳–۲۰۲۵، گزارشها از افزایش موارد آزار جنسی در زمینههای مذهبی، بهویژه در جریان اعتراضات مداوم، حکایت دارد؛ سازمانهای حقوق بشری آزار جنسی علیه بازداشتشدگان کرد، بلوچ و آذری را مستند کردهاند که برخی تحت پوشش مذهبی یا امنیتی رخ داده است.
تأثیر بر جامعه و مطالبه عدالت
اعتداءات روحانیون در ایران خسارتهای روانی و اجتماعی عمیقی به جامعه وارد میکند؛ افزایش افسردگی، انزوا و از دست رفتن اعتماد به نهادهای مذهبی در میان قربانیان مشهود است. نسل جوان بیش از پیش رژیم را رد میکند و این امر بحران اخلاقی را عمیقتر میسازد. با وجود نبود آمار دقیق رسمی، پوشش ادامه دارد و قوه قضائیه از نزدیکان محافظت میکند.
اعتداءات روحانیون در ایران حوادث فردی منفرد نیستند؛ بلکه نشاندهنده نقص ساختاری است که از قدرت مذهبی برای نقض حقوق بدون پاسخگویی واقعی سوءاستفاده میکند.
مردم ایران به شفافیت و عدالت مستقل نیاز دارند تا این نقضها افشا و متوقف شود، پیش از آنکه فروپاشی اخلاقی و اجتماعی کامل شود.
