فهرست مطالب
در قلب سرکوب انقلاب ایران در 1404، جمهوری اسلامی بار دیگر چهره واقعی خود را نشان داد: اجرای حکم اعدام علیه زندانیان سیاسی به اتهامهای فاقد سند و با حربه «جاسوسی» برای دشمن فرضی.
حکومتی که از اعتراضات مردم میهراسد، اکنون با اعدام حمیدرضا ثابت اسمعیلپور نشان داده است که حاضر است حتی خون شهروندان را نیز فدای بقای نظام کند.
اعدام بدون سند: پرونده حمیدرضا ثابت
حکم اعدام حمیدرضا ثابت در حالی اجرا شد که هیچ مدرک قابل اثباتی علیه او ارائه نشده بود. نظام ادعا میکند که او با بیگانگان ارتباط داشته و اطلاعات محرمانه را منتقل کرده است، اما:
- هیچ شاهد یا سند معتبر نشان داده نشده است
- جز «اتهامات حکومتی» چیزی قابل ارائه نیست
- این حکم در بحبوحه تشدید سرکوب انقلاب ایران و خشونت علیه معترضان صادر شد
اعدام افرادی مانند حمیدرضا ثابت، بدون محاکمه عادلانه و شفاف، نشاندهنده آن است که دستگاه قضایی جمهوری اسلامی تنها ابزار سرکوب و انتقامجویی سیاسی است، نه عدالتطلبی.
الگوی تکراری اتهامزنی و اعدام
این تنها مورد نیست. پیش از این هم افراد دیگری با اتهامات مشابه اعدام شدهاند — اتهاماتی که هیچ جایگاه حقوقی واقعی ندارند و صرفاً ابزار فشار بر جامعه و منتقدین محسوب میشوند.
براى اطلاعات بيشتر :
قیمت جراحیهای زیبایی در ایران | آمار و پشتپرده صنعت پرسود
سرکوب انقلاب ایران در 1404 در واقع متوقف کردن صدای عدالتخواهی و دموکراسیطلبی است. نظام به جای پاسخگویی به مطالبات مردم، آنها را بهعنوان «جاسوس» معرفی میکند و حرفه فعالان اجتماعی و سیاسی را به جرم امنیتی تبدیل میکند.
بخشی از بحران اجتماعی و سیاسی
اعدامهای سیاسی و سرکوب علیه جوانان و فعالان، بخش برجستهای از سرکوب انقلاب ایران هستند. این واقعیت زمانی برجستهتر میشود که:
حکومت به کشتهشدن هزاران نفر در جریان سرکوب اعتراضات اعتراف میکند
معترضان و فعالان مدنی با اتهامات پوچ محاکمه و اعدام میشوند
سرکوب سیاسی تبدیل به ابزار نظام برای حفظ قدرت شده است
این اعمال فقط ترس و وحشت ایجاد نمیکند، بلکه نفرت، مقاومت و بیاعتمادی را در جامعه تقویت میکند.
پیامدهای اجتماعی و بینالمللی
ادامه اجرای اعدامهای سیاسی زیر لوای امنیت ملی، پیامدهای زیادی دارد:
- تخریب بیشتر اعتماد اجتماعی
- افزایش اعتراضات پنهان و علنی
- تحریمهای سختتر در عرصه بینالملل
- تأثیر منفی بر تصویر ایران در جهان
سرکوب انقلاب ایران در 1404 راهحل بحران کشور نیست؛ بلکه عامل تشدید آن است.
در پایان: قدرت مردم یا خشونت حکومت؟
نظام جمهوری اسلامی با هر اعدام جدید، اعتبار خودش را بیش از پیش از دست میدهد.
سرکوب انقلاب ایران در 1404 نشان میدهد که این حکومت نه قدرت دارد و نه مشروعیت.
مردم ایران نه به زور اسلحه تسلیم میشوند و نه به اتهامات ساختگی؛
آنها خواستار عدالت، آزادی و آیندهای بهتر هستند — چیزی که با اعدام زندانیان سیاسی محقق نخواهد شد.
