فهرست مطالب
در صحنهای که عمق بحران واقعی و سیاسی در ایران را آشکار میکند، اعتراضات در ایران برای سومین روز پیاپی ادامه دارد؛ اعتراضاتی که پاسخی مستقیم به سیاستهای اقتصادی شکستخورده و گرانی افسارگسیختهای است که بخشهای گستردهای از جامعه را به خیابانها کشانده است.
براى اطلاعات بيشتر :
ایران با جنگ تمام عیار با ایالات متحده، اسرائیل و اروپا روبرو است
تعطیلی بازار بزرگ و گسترش دامنه اعتراضات
پس از آغاز اعتراضات در ایران در خیابانهای تهران و مراکز تجاری، پایتخت شاهد یکی از روشنترین نشانههای نارضایتی عمومی شد؛ جایی که بازار بزرگ تهران برای سومین روز متوالی تعطیل شد. این تعطیلی نشان میدهد که بحران اقتصادی دیگر صرفاً مسئلهای آماری نیست، بلکه به یک بحران اجتماعی تمامعیار تبدیل شده است.
بازارهای تهران، که همواره قلب اقتصاد مردمی بهشمار میرفتند، در اعتراض به افزایش قیمتها و کاهش شدید قدرت خرید مردم کرکرهها را پایین کشیدند؛ در حالی که تجمعات اعتراضی به شهرهای دیگر نیز گسترش یافت.
معترضان چه کسانی هستند؟
برخلاف تجمعات نمایشی و هدایتشده حکومتی، اعتراضات در ایران اینبار با حضور طیف متنوعی از اقشار جامعه همراه است، از جمله:
- کسبه و بازاریان که با تعطیلی مغازهها نارضایتی خود را نشان دادند
- دانشجویان و جوانان در اطراف دانشگاهها با شعارهایی فراتر از مطالبات صرفاً معیشتی
- کارگران و کشاورزانی که زیر فشار سیاستهای اقتصادی ناکارآمد، زندگیشان به مرز فرسودگی رسیده است
این ترکیب اجتماعی نشان میدهد که اعتراضات در ایران دیگر واکنشی مقطعی به گرانی نیست، بلکه بیان خشم انباشتهشده جامعه از نظامی است که در تأمین حداقلهای زندگی ناتوان مانده است.
پاسخ نظام: سرکوب بهجای پاسخگویی
بهجای شنیدن صدای مردم، نیروهای امنیتی با افزایش حضور نظامی و تهدید به برخورد، به میدان آمدند. گزارشها از استفاده از گاز اشکآور و تلاش برای پراکندهکردن تجمعات در برخی مناطق حکایت دارد.
این رویکرد سرکوبگرانه، یادآور الگوی همیشگی برخورد حکومت با اعتراضات در ایران است؛ الگویی که در آن، خواستههای مشروع مردم با تهدید و زور پاسخ داده میشود، نه با اصلاح و گفتوگو.
ریشههای بحران: اقتصاد واقعی، نه آمار رسمی
مردم ایران بیدلیل به خیابان نیامدهاند. اعتراضات در ایران ریشه در واقعیتهایی دارد که حکومت سالها از پذیرش آنها سر باز زده است، از جمله:
- سقوط ارزش پول ملی و تورم فزاینده
- افزایش بیسابقه هزینههای زندگی روزمره
- از بین رفتن اعتماد عمومی به وعدهها و راهحلهای حکومتی
در حالی که منابع کشور صرف پروژههای خارجی و امنیتی میشود، مردم با فقر، بیکاری و ناامیدی دستوپنجه نرم میکنند؛ تناقضی که امروز به خیابانها کشیده شده است.
آیا اعتراضات وارد مرحله سیاسی شدهاند؟
با گسترش اعتراضات در ایران و تأثیر مستقیم آن بر اقتصاد و زندگی روزمره، شعارها بهتدریج از مطالبات معیشتی فراتر رفته و رنگوبوی سیاسیتری به خود گرفتهاند. بخشی از معترضان اکنون خواستار تغییرات بنیادین و پایان دادن به ساختاری هستند که سالهاست خود را اصلاحناپذیر نشان داده است.
این تحول نشان میدهد که جامعه ایران به این جمعبندی رسیده که بحران کنونی، نه موقتی و نه اتفاقی، بلکه نتیجه دههها سوءمدیریت، سرکوب و حذف صدای مردم است.
