فهرست مطالب
در روزهای اخیر، واکنشهای جهانی به سرکوب در ایران به سطحی بیسابقه رسیده است؛ بهویژه پس از آنکه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، خطاب به معترضان ایرانی اعلام کرد «کمک در راه است» و تأکید کرد دیدارهای خود با مقامات ایرانی را تا زمان توقف کشتارها به حالت تعلیق درآورده است.
براى اطلاعات بيشتر :
ایالات متحده و ایران ۲۰۲۶: اظهارات درباره گزینه نظامی نزدیک
اگرچه این پیام در برخی رسانهها منتشر شد، اما در چارچوب سرکوب در ایران، نشاندهنده فشار خارجی قابلتوجهی بر حکومت جمهوری اسلامی است؛ حکومتی که در هفتههای اخیر با قطع گسترده اینترنت و ارتباطات و همچنین سرکوب خونین معترضان مواجه بوده است.
ترامپ و پیام مستقیم به ایرانیان
دونالد ترامپ در پیامی که در شبکه اجتماعی «تروث سوشال» منتشر شد، «میهندوستان ایرانی» را خطاب قرار داد و از آنها خواست به اعتراضات ادامه دهند و اسامی مسئولان سرکوب در ایران را ثبت و مستند کنند.
او بار دیگر تأکید کرد که کمک در راه است و اعلام نمود تمامی نشستهای خود با مقامات ایرانی را تا زمان توقف سرکوب در ایران لغو کرده است.
این موضعگیری، با وجود تردید منتقدان آمریکایی و رسانههای داخلی ایران، در سطح بینالمللی بهعنوان فشاری سیاسی و تاکتیکی با هدف تغییر نظام تلقی میشود؛ بهویژه در شرایطی که اعتراضات در ایران هفتههاست ادامه دارد.
قطع اینترنت؛ ابزار سانسور و سرکوب
قطع اینترنت و ارتباطات یکی از ارکان اصلی سرکوب در ایران بهشمار میرود. حکومت جمهوری اسلامی برای پنهانکردن ابعاد واقعی اعتراضات و کشتار معترضان، دسترسی به شبکههای ارتباطی را در سراسر کشور محدود کرده است. این اقدام نهتنها آزادی بیان را هدف قرار میدهد، بلکه مانع ثبت و انتشار واقعیتها نیز میشود.
قطع اینترنت، بخشی از یک استراتژی کنترل اطلاعات است که هدف آن جداکردن افکار عمومی از واقعیتهای میدانی و تحریف حقیقت است؛ رویکردی که بارها از سوی رسانههای مستقل و فعالان حقوق بشر محکوم شده و بهعنوان یکی از ابزارهای کلیدی سرکوب در ایران شناخته میشود.
واکنشهای جهانی به سرکوب
واکنشها به سرکوب در ایران تنها به داخل کشور محدود نمانده است. مقامها و رهبران سیاسی در نقاط مختلف جهان، از جمله اروپا، نسبت به خشونتها و محدودیتهای ارتباطی در ایران واکنش نشان دادهاند و برخی از آنها از احتمال فروپاشی قریبالوقوع جمهوری اسلامی سخن گفتهاند.
این فشارهای بینالمللی، در کنار پیامهای سیاسی چهرههایی مانند ترامپ، نشان میدهد که وضعیت ایران دیگر صرفاً یک بحران داخلی نیست، بلکه به مسئلهای جهانی در حوزه امنیت و حقوق بشر تبدیل شده است؛ مسئلهای که سرکوب در ایران را به کانون توجه افکار عمومی جهان کشانده است.
