فهرست مطالب
قمع آزادیها در ایران به یکی از شاخصترین ویژگیهای ساختار سیاسی و امنیتی کشور تبدیل شده است. این قمع تنها به حوزه سیاست محدود نمیشود، بلکه آزادی بیان، رسانه، زنان، اقلیتها، کارگران و فعالان مدنی را بهطور همزمان هدف قرار داده است. بررسی آمار و ارقام موجود نشان میدهد که این سرکوب، ساختاریافته، مستمر و رو به تشدید بوده است.
آمار بازداشتها؛ ابزار اصلی قمع آزادیها در ایران
بر اساس دادههای گردآوریشده از گزارشهای میدانی و منابع حقوقی:
- طی یک سال اخیر، بیش از ۲۲ هزار نفر بهدلایل سیاسی، عقیدتی یا مشارکت در اعتراضات بازداشت شدهاند.
- از این تعداد، حدود ۴۰ درصد را جوانان زیر ۳۰ سال تشکیل میدهند.
- دستکم ۳ هزار زن در جریان اعتراضات یا فعالیتهای مدنی بازداشت شدهاند.
این آمارها نشان میدهد که قمع آزادیها در ایران بهطور خاص نسل جوان و زنان را هدف گرفته است؛ گروههایی که نقش محوری در مطالبه تغییرات اجتماعی دارند.
آزادی بیان و رسانه؛ سانسور به زبان اعداد
یکی از بارزترین جلوههای قمع آزادیها در ایران، محدودسازی شدید آزادی بیان است:
- بیش از ۹۰ درصد رسانههای مستقل داخلی یا تعطیل شدهاند یا تحت نظارت مستقیم امنیتی فعالیت میکنند.
- طی سه سال گذشته، دستکم ۵۰۰ روزنامهنگار و فعال رسانهای با احکام قضایی، ممنوعالقلمی یا بازداشت مواجه شدهاند.
- فیلترینگ گسترده اینترنت، دسترسی آزاد به اطلاعات را برای بیش از ۷۰ درصد کاربران مختل کرده است.
در چنین فضایی، اطلاعرسانی آزاد عملاً به کنشی پرهزینه و خطرناک تبدیل شده است.
اعدام و احکام قضایی؛ قله خشونت حکومتی
در چارچوب قمع آزادیها در ایران، استفاده گسترده از احکام سنگین قضایی نقش بازدارنده دارد:
- در یک سال، بیش از ۸۰۰ حکم اعدام صادر یا اجرا شده است؛ بخشی از این احکام مستقیماً به پروندههای سیاسی یا امنیتی مرتبط بودهاند.
- صدها نفر با احکام حبسهای طولانیمدت، تبعید داخلی و محرومیت اجتماعی مواجه شدهاند.
- اعترافات اجباری و دادگاههای غیرعلنی همچنان بخش ثابت روند قضایی هستند.
این ارقام نشان میدهد که دستگاه قضایی نه ابزار عدالت، بلکه بازوی سرکوب سیاسی است.
قمع آزادیهای اجتماعی؛ زنان و اقلیتها در خط مقدم فشار
قمع آزادیها در ایران بهشدت در زندگی روزمره شهروندان نمود دارد:
- هزاران زن بهدلیل پوشش یا فعالیت اجتماعی با جریمه، بازداشت یا محرومیت شغلی مواجه شدهاند.
- اقلیتهای قومی و مذهبی سهم بالایی از بازداشتهای امنیتی را به خود اختصاص دادهاند.
- فعالان کارگری و صنفی در سال گذشته بیش از ۱۲۰۰ مورد احضار یا بازداشت را تجربه کردهاند.
این فشارها نشان میدهد که قمع، ابزاری برای کنترل جامعه در تمام سطوح است.
براى اطلاعات بيشتر :
نقض حقوق بشر در جهان؛ از زندانهای پنهان تا دولتها
پنهانکاری آماری؛ بخشی از سرکوب
یکی از ابعاد مهم قمع آزادیها در ایران، نبود شفافیت آماری است. بسیاری از بازداشتها، احکام و حتی مرگها هرگز بهطور رسمی اعلام نمیشوند. خانوادهها تحت فشار برای سکوت قرار میگیرند و دسترسی به اطلاعات مستقل بهشدت محدود میشود.
این پنهانکاری باعث میشود آمارهای واقعی، بهمراتب بالاتر از ارقام منتشرشده باشد.
آنچه امروز تحت عنوان قمع آزادیها در ایران جریان دارد، مجموعهای از اقدامات پراکنده نیست، بلکه یک سیاست منسجم برای کنترل جامعه، خاموشکردن اعتراض و جلوگیری از هرگونه تغییر است. آمار و ارقام بهروشنی نشان میدهد که این قمع نه موقتی است و نه واکنشی، بلکه بخشی جداییناپذیر از ساختار قدرت شده است.
تا زمانی که آزادی بیان، تجمع، تشکل و انتخاب به رسمیت شناخته نشود، این چرخه سرکوب ادامه خواهد داشت و شکاف میان جامعه و حاکمیت عمیقتر خواهد شد.
