فهرست مطالب
افزایش فشار امنیتی در زاهدان بار دیگر نشان میدهد که نظام جمهوری اسلامی همچنان به ابزار سرکوب و کنترل امنیتی تکیه دارد، نه به راهحلهای سیاسی و اجتماعی. زاهدان، شهری که سالهاست با فقر، تبعیض و محرومیت دستوپنجه نرم میکند، امروز به صحنه استقرار گسترده نیروهای امنیتی تبدیل شده است
براى اطلاعات بيشتر :
قندهای طبیعی فواید ومضرات آنها: تعادل، کلید سلامت
استقرار نیروهای امنیتی بدون توضیح رسمی
بر اساس گزارشهای حقوق بشری، ورودیها و خروجیهای زاهدان شاهد حضور پررنگ نیروهای نظامی، امنیتی و مأموران لباسشخصی است. بازرسی خودروها و کنترل هویت شهروندان بدون اعلام دلیل یا مدت مشخص، جلوهای آشکار از فشار امنیتی در زاهدان است که زندگی روزمره مردم را مختل کرده است.
مجموعه مکی زیر ذرهبین امنیتی
یکی از نمادهای بارز فشار امنیتی در زاهدان، تشدید فشارها بر «مجموعه مکی» است؛ مجموعهای شامل مسجد و دارالعلوم که نقشی مهم در حیات دینی و اجتماعی اهلسنت سیستان و بلوچستان دارد. منابع محلی از تلاش نهادهای امنیتی برای محدود کردن سخنرانیها و جلوگیری از هرگونه انتقاد علنی خبر میدهند.
وعدههای فراموششده پس از جمعه خونین
پس از رویداد «جمعه خونین زاهدان» در مهر ۱۴۰۱، مقامات وعده رسیدگی به مطالبات مردم و کاهش تنشها را دادند. با این حال، استمرار فشار امنیتی در زاهدان نشان میدهد که این وعدهها هرگز عملی نشده و سیاست امنیتمحور همچنان اولویت اصلی حاکمیت است.
امنیت بهجای عدالت
بهجای حل ریشههای بحران مانند بیکاری، فقر و تبعیض ساختاری، نظام با تشدید فشار امنیتی در زاهدان عملاً بر شکاف میان دولت و جامعه میافزاید. این رویکرد نهتنها امنیت پایدار ایجاد نمیکند، بلکه نارضایتی و بیاعتمادی را گسترش میدهد.
آنچه امروز در زاهدان جریان دارد، نشانهای روشن از شکست سیاستهای سرکوبمحور است. ادامه فشار امنیتی در زاهدان نه نشانه اقتدار، بلکه بازتاب ناتوانی حکومت در پاسخگویی به مطالبات مشروع شهروندان و اقلیتهای مذهبی است.
