فهرست مطالب
فروپاشی ریال ایران دیگر یک شاخص اقتصادی ساده نیست، بلکه به نماد روزمره بحران معیشتی مردم تبدیل شده است. کاهش مستمر ارزش پول ملی، نتیجه مستقیم سیاستهای ناکارآمد و مدیریت غلط اقتصادی است که جامعه ایران را در وضعیت بیثباتی دائمی قرار داده است.
براى اطلاعات بيشتر :
سرمای شديد در ایران؛ وقتی گرما به کالایی لوکس تبدیل میشود
فروپاشی ریال ایران؛ بحران مدیریت، نه یک نوسان مقطعی
تحلیلگران اقتصادی معتقدند فروپاشی ریال ایران حاصل سالها تصمیمگیری اشتباه، نبود شفافیت و اتکا به راهحلهای موقتی است. این سیاستها باعث شده بازار ارز بهشدت آسیبپذیر باشد و کوچکترین تنش سیاسی یا اجتماعی، موج تازهای از بیاعتمادی ایجاد کند.
در چنین شرایطی، پول ملی دیگر نقش ابزار امنیت اقتصادی را ایفا نمیکند و به عامل اضطراب روزمره خانوارها تبدیل شده است.
هزینه فروپاشی بر دوش مردم
پیامدهای فروپاشی ریال ایران بهطور مستقیم در زندگی روزمره مردم دیده میشود. افزایش هزینههای معیشت، کاهش قدرت خرید و ناتوانی در تأمین نیازهای اولیه، فشار سنگینی بر طبقات متوسط و ضعیف جامعه وارد کرده است.
اعتراضهایی که از بازارها آغاز شد، نشان داد ریشه نارضایتی بیش از آنکه سیاسی باشد، اقتصادی است؛ فریادی علیه شرایطی که ادامه آن برای بسیاری غیرقابل تحمل شده است.
ناتوانی دولت در مهار بحران
اقدامات نمایشی و وعدههای تکراری دولت برای کنترل فروپاشی ریال ایران نهتنها نتیجهای نداشته، بلکه شکاف بیاعتمادی را عمیقتر کرده است. نبود برنامه اقتصادی منسجم و وابستگی به تصمیمات کوتاهمدت، عملاً بازار را به حال خود رها کرده است.
در این فضا، اقتصاد غیررسمی و بازار آزاد به بازیگران اصلی تبدیل شدهاند و نهادهای رسمی توان اعمال کنترل مؤثر را از دست دادهاند.
اقتصاد بهعنوان محرک اعتراضات
فروپاشی ریال ایران اکنون به عامل اصلی انفجار نارضایتی اجتماعی بدل شده است. وقتی معیشت مردم در خطر است، اعتراض به یک انتخاب ناگزیر تبدیل میشود، نه یک حرکت سیاسی سازمانیافته.
این پیوند عمیق میان بحران اقتصادی و اعتراضات اجتماعی نشان میدهد که مشکل فراتر از اصلاحات سطحی است و نیازمند تغییرات ساختاری جدی است.
