فهرست مطالب
در یک گزارش تحقیقی درباره سرکوب در ایران در ژانویه ۲۰۲۶، منابع آگاه فاش میکنند که نقش اصلی در سرکوب اعتراضات مردمی تنها به نیروهای امنیتی داخلی جمهوری اسلامی محدود نبوده، بلکه لشکر فاطمیون افغانستان، تیپ زینبیون پاکستان و برخی گروههای حشد الشعبی عراق بهطور مستقیم در عملیات سرکوب و کشتار معترضان مشارکت داشتهاند.
براى اطلاعات بيشتر :
تحریمهای آمریکا علیه ایران وارد مرحله تازهای شد
این مشارکت سازمانیافته در روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه، همزمان با اوجگیری اعتراضات سراسری، بهعنوان بخشی از راهبرد امنیتی رژیم برای مهار نارضایتی عمومی به اجرا درآمد.
زمینههای سرکوب در ایران – ژانویه ۲۰۲۶
ایران در هفتههای پایانی سال ۲۰۲۵ و آغاز ژانویه ۲۰۲۶ شاهد موجی گسترده از اعتراضات مردمی بود؛ اعتراضاتی که ریشه در فقر فزاینده، فساد ساختاری، فروپاشی خدمات عمومی و سرکوب آزادیهای سیاسی داشت.
در این مقطع، سطح سرکوب در ایران در ژانویه ۲۰۲۶ به شکلی بیسابقه افزایش یافت و استفاده از خشونت عریان علیه معترضان به سیاست رسمی حاکمیت تبدیل شد.
طبق این گزارش، جمهوری اسلامی در مواجهه با کمبود نیرو، ریزش شدید انگیزه در میان یگانهای داخلی و نگرانی از نافرمانی احتمالی، به استفاده از نیروهای شبهنظامی خارجی متوسل شد؛ نیروهایی که سالها تحت فرماندهی سپاه پاسداران آموزش دیده و در جنگهای نیابتی منطقهای به کار گرفته شدهاند.
نقش نیروهای خارجی و افزایش تلفات انسانی
بر اساس برآوردهای اولیه، شمار کشتهشدگان اعتراضات ژانویه به هزاران نفر رسیده است. برخی منابع و شاهدان میدانی از ارقامی بین ۱۲ تا ۲۰ هزار کشته سخن میگویند؛ آماری که مستقیماً با شدت سرکوب در ایران در ژانویه ۲۰۲۶ و حضور نیروهای خارجی در میدان مرتبط دانسته میشود.
تحلیلگران معتقدند نیروهای فاطمیون، زینبیون و حشد الشعبی، به دلیل تجربه جنگی بالا و وابستگی ایدئولوژیک به سپاه، کمترین محدودیت اخلاقی و عملی در استفاده از خشونت علیه غیرنظامیان داشتهاند. همین عامل، نقش تعیینکنندهای در افزایش شمار قربانیان ایفا کرده است.
واکنش مخالفان و پیامدهای سیاسی
در میان جریانهای مخالف جمهوری اسلامی، موضوع سرکوب در ایران در ژانویه ۲۰۲۶ به یکی از محوریترین مباحث تبدیل شده است. فعالان حقوق بشر و چهرههای اپوزیسیون خواستار پیگرد بینالمللی فرماندهان سپاه پاسداران و رهبران این شبهنظامیان خارجی شدهاند و استفاده از نیروهای غیربومی علیه مردم ایران را مصداق جنایت علیه بشریت میدانند.
تحلیلگران سیاسی هشدار میدهند که این سطح از خشونت، نهتنها اعتراضات را خاموش نخواهد کرد، بلکه شکاف میان جامعه و حاکمیت را عمیقتر کرده و مشروعیت سیاسی نظام را بیش از پیش فرسوده میسازد.
پرونده سرکوب در ایران در ژانویه ۲۰۲۶ همچنان یکی از داغترین موضوعات در گزارشهای حقوق بشری و تحلیلهای بینالمللی است. شواهد موجود نشان میدهد که استفاده سازمانیافته از نیروهای شبهنظامی خارجی، نقش کلیدی در تشدید خشونت و افزایش تلفات انسانی داشته و هزینهای سنگین بر مردم ایران تحمیل کرده است.
