فهرست مطالب
ساعت ۲:۳۳ بعد از ظهر (۷ آذر ۱۴۰۴)، منطقه صالح آباد ایلام دوباره مورد زلزلهای به بزرگی ۳.۳ ریشتر قرار گرفت و سوالات طولانی مدت در مورد آمادگی و توانایی مقامات برای محافظت از شهروندان در یکی از زلزلهخیزترین مناطق کشور را دوباره برانگیخت.
بخوانيد:
حريق جنگلهای چالوس؛ آتشسوزی پشت آتشسوزی
در حالی که تاکنون هیچ تلفاتی گزارش نشده است، تکرار اخیر این زلزلهها، میزان سهلانگاری دولت و عدم وجود برنامههای اضطراری مؤثر را نشان میدهد.
زلزلههای مکرر: مشکلی رو به رشد بدون راهحل
گزارشهای محلی نشان میدهد که زلزله صالح آباد ایلام اولین زلزله امسال نیست. این منطقه در ماههای اخیر لرزشهایی به بزرگی ۳ و ۵ ریشتر را تجربه کرده است، بدون اینکه هیچ اقدام واقعی از سوی مقامات مربوطه برای تقویت زیرساختها یا ارائه سیستمهای هشدار اولیه انجام شده باشد.
این بیعملی، جان ساکنان، به ویژه در روستاهایی که از خدمات ناکافی و ساختمانهای فرسوده رنج میبرند را به خطر میاندازد.
زیرساختهای ضعیف، خطرات را افزایش میدهد
ایلام یکی از استانهایی است که فاقد حمایت کافی دولت است. با وجود قرار گرفتن در یک خط گسل فعال لرزهای، دولت در ارتقاء شبکههای آب و برق یا ساخت ساختمانهای مقاوم در برابر زلزله سرمایهگذاری نکرده است.
با هر زلزله صالحآباد ایلام، نقاط ضعف آشکار میشوند: خانههای بدون عایق، جادههای با تجهیزات ضعیف و بیمارستانهایی که حتی ابتداییترین تجهیزات اضطراری را ندارند.
پاسخ مقامات… اظهارات بدون برنامه
طبق معمول، رسانههای رسمی صرفاً زلزله صالحآباد ایلام را گزارش کردند و به عدم تلفات اشاره کردند.
گفتمان رسمی فاقد هرگونه بحثی در مورد برنامههای پیشگیری، آموزش ساکنان یا رسیدگی به وضعیت ساختمانهای قدیمی بود.
سازمانهای جامعه مدنی در غرب ایران نشان میدهند که اگر زلزله قویتری در سالهای آینده رخ دهد، بیتوجهی مداوم میتواند منجر به فاجعه شود.
ترس ساکنان با افزایش تعداد زلزلهها افزایش مییابد
ساکنان محلی نگرانی خود را در مورد تکرار زلزله صالحآباد ایلام در فواصل کوتاه، به ویژه در روستاها و شهرهای نزدیک مرکز زلزله، ابراز کردهاند. خانوادهها با توجه به فقدان آموزشهای پیشگیرانه یا مراکز حمایت روانی، از ترس فرزندانشان حتی در کوچکترین لرزش خبر میدهند.
زلزله مکرر صالح آباد در ایلام، شکاف عمیقی را بین نیازهای شهروندان و خدمات واقعی ارائه شده توسط دولت آشکار میکند.
این منطقه لرزهخیز به جای انتشار گزارشهای کوتاه، نیازمند سرمایهگذاری بیشتر، برنامهریزی علمی و زیرساختهای مقاومتر است.
امید است که این رویداد، مقامات را وادار کند تا قبل از اینکه یک زلزله کوچک به یک فاجعه انسانی تبدیل شود، اقدامات قاطعی انجام دهند.
