فهرست مطالب
بر اساس گزارشهای منتشرشده، خامنهای در پناهگاهی زیرزمینی در تهران مستقر شده است؛ اقدامی که بیش از هر چیز نشاندهنده عمق بحران و ترس در بالاترین سطح حاکمیت جمهوری اسلامی است.
این تصمیم در شرایطی اتخاذ شده که تنشهای خارجی افزایش یافته و همزمان نارضایتیهای داخلی، پایههای قدرت نظام را بیش از هر زمان دیگری متزلزل کرده است.
تشدید تنشهای خارجی و سناریوی تهدید نظامی
در هفتههای اخیر، مقامات جمهوری اسلامی بارها از احتمال حمله آمریکا و تهدیدهای خارجی سخن گفتهاند. هرچند وجود فشارهای بینالمللی قابل انکار نیست، اما بسیاری از تحلیلگران معتقدند تمرکز حکومت بر «دشمن خارجی» تلاشی هدفمند برای منحرف کردن افکار عمومی از بحرانهای داخلی عمیق است.
براى اطلاعات بيشتر :
اعلام عزاداری ملی ایران؛ صدای دادخواهی یک ملت در سوگ آزادی
افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه و تشدید فضای امنیتی، بهانهای فراهم کرده تا حاکمیت فضای کشور را بیش از پیش امنیتی کند؛ فضایی که در نهایت به تصمیمهایی چون انتقال رهبر جمهوری اسلامی به مکانی فوقامنیتی منجر شده است.
رهبر در پناهگاه؛ مردم در ناامنی
در حالی که خامنهای در پناهگاهی زیرزمینی در تهران از بالاترین سطح حفاظت برخوردار است، میلیونها ایرانی با فقر، تورم، سرکوب سیاسی و ناامنی اجتماعی روبهرو هستند. این تضاد آشکار، شکاف عمیق میان مردم و حاکمیت را برجستهتر از همیشه نشان میدهد.
اعتراضات مردمی و بحران مشروعیت
اعتراضات گسترده سالهای اخیر، هرچند با سرکوب شدید مواجه شدهاند، همچنان یکی از اصلیترین نگرانیهای امنیتی نظام به شمار میروند. فشارهای حقوق بشری، تحریمهای بینالمللی و انزوای سیاسی، همگی بر بحران مشروعیت جمهوری اسلامی افزودهاند.
کارشناسان مخالف حکومت بر این باورند که انتقال رهبر به پناهگاه، واکنشی مستقیم به ترس از گسترش نارضایتیهای داخلی و احتمال بروز تحولات غیرقابل کنترل است؛ تحولاتی که اینبار نه از خارج، بلکه از دل جامعه ایران سرچشمه میگیرند.
نشانههای یک نظام در وضعیت تدافعی
پناه گرفتن رهبر جمهوری اسلامی در مکانی زیرزمینی، برای بسیاری از ناظران نشانهای روشن از ورود نظام به مرحلهای تدافعی و بحرانی است. مرحلهای که در آن، شعارهای همیشگی درباره اقتدار جای خود را به تصمیمهای مبتنی بر ترس و بقا داده است.
در نهایت، استقرار خامنهای در پناهگاه زیرزمینی در تهران، پرسشهای جدی درباره آینده سیاسی کشور ایجاد میکند؛ آیندهای که به نظر میرسد بیش از هر زمان دیگری با بیثباتی و عدم قطعیت همراه است.
