فهرست مطالب
آنچه امروز در شهرهای مختلف ایران جریان دارد، دیگر صرفاً «برخورد امنیتی» نیست، بلکه تیراندازی به معترضان در ایران به یک الگوی ثابت و سیستماتیک در مواجهه حکومت با اعتراضات مردمی تبدیل شده است. گزارشهای میدانی و اسناد منتشرشده نشان میدهد نیروهای امنیتی با استفاده از گلوله جنگی و ساچمه مستقیماً شهروندان معترض را هدف قرار دادهاند؛ اقدامی که نشانهای روشن از تشدید سرکوب و عبور حکومت از تمام خطوط قرمز انسانی و حقوقی است
براى اطلاعات بيشتر :
اعتراضات ایران در ۲ ژانویه ۲۰۲۶؛ گسترش دامنه ناآرامیها
دهها مجروح؛ نتیجه مستقیم تیراندازی به معترضان در ایران
بر اساس اطلاعات تأییدشده، در جریان موج اخیر اعتراضات، دستکم ۴۴ شهروند در اثر تیراندازی به معترضان در ایران زخمی شدهاند. این آمار تنها مواردی را شامل میشود که امکان مستندسازی آنها وجود داشته و منابع حقوق بشری تأکید میکنند تعداد واقعی مجروحان بسیار بیشتر است.
بخش قابلتوجهی از مجروحان را نوجوانان و جوانان ۱۴ تا ۳۵ ساله تشکیل میدهند؛ نسلی که امروز هزینه اعتراض به فقر، تورم و بیعدالتی را با جان و بدن خود میپردازد.
نقشه جغرافیایی تیراندازی به معترضان
گزارشها حاکی از آن است که تیراندازی به معترضان در ایران در شهرهای متعددی رخ داده، از جمله:
- ازنا
- فولادشهر
- کوار
- کوهدشت
- لردگان
- مرودشت
- نورآباد لرستان
گستردگی این شهرها نشان میدهد که تیراندازی به معترضان نه یک «خطای موردی»، بلکه بخشی از سیاست سراسری سرکوب است.
از خیابان تا بیمارستان؛ ادامه سرکوب
ابعاد تیراندازی به معترضان در ایران تنها به خیابانها محدود نمانده است. پس از شلیک و زخمیشدن معترضان، نیروهای امنیتی با حضور در بیمارستانها، فضای درمان را نیز به محیطی امنیتی تبدیل کردهاند.
در موارد متعددی:
- تلفنهای همراه مجروحان ضبط شده
- خانوادهها تهدید شدهاند
- برخی مجروحان از ترس بازداشت از مراجعه به مراکز درمانی خودداری کردهاند
این روند نشان میدهد که حکومت حتی مجروحان تیراندازی به معترضان در ایران را نیز از تعقیب امنیتی مصون نمیداند.
بازداشت پس از تیراندازی؛ مجازات مضاعف
یکی از نگرانکنندهترین ابعاد این سرکوب، بازداشت معترضان پس از مجروحیت است. مستندات نشان میدهد شماری از شهروندانی که در نتیجه تیراندازی به معترضان در ایران زخمی شدهاند، بلافاصله پس از درمان یا حتی در داخل بیمارستان بازداشت و به زندانهایی مانند اوین منتقل شدهاند.
این الگو بیانگر سیاستی روشن است:
ابتدا شلیک، سپس بازداشت، و در نهایت پروندهسازی امنیتی.
تیراندازی به معترضان؛ نشانه بحران عمیق حکومت
تحلیلگران معتقدند گسترش تیراندازی به معترضان در ایران نشاندهنده ناتوانی حکومت در مدیریت بحرانهای اقتصادی و اجتماعی است. اعتراضاتی که در واکنش به گرانی، بیکاری و فروپاشی معیشت آغاز شد، اکنون به چالشی سیاسی تبدیل شده که پاسخ آن نه گفتوگو، بلکه گلوله است.
این سطح از خشونت، بیش از هر چیز، ترس حاکمیت از تداوم و گسترش اعتراضات را آشکار میکند.
تیراندازی به معترضان در ایران امروز به یکی از شاخصهای اصلی سرکوب اعتراضات تبدیل شده است؛ شاخصی که نشان میدهد حکومت برای حفظ قدرت، آماده استفاده از مرگبارترین ابزارها علیه شهروندان خود است.
مستندسازی این موارد، نهتنها برای آگاهی افکار عمومی، بلکه برای پیگیری حقوقی در سطح بینالمللی ضروری است. زیرا سکوت در برابر تیراندازی به معترضان، به معنای مشروعیتبخشی به خشونت و تکرار آن خواهد بود.
