فهرست مطالب
ارائه بودجه ۱۴۰۵ ایران توسط مسعود پزشکیان به مجلس شورای اسلامی، بهجای آنکه نویدبخش بهبود شرایط اقتصادی باشد، موج تازهای از نگرانیها را میان نمایندگان و افکار عمومی ایجاد کرده است. افزایش تنها ۲۰ درصدی حقوقها در شرایطی که تورم واقعی چند برابر این رقم است، نشان میدهد که بودجه ۱۴۰۵ ایران بیش از آنکه در خدمت مردم باشد، ادامه همان سیاستهای ناکارآمد و غیرواقعبینانه سالهای گذشته است.
براى اطلاعات بيشتر :
سود سهام عدالت؛ وعدی تکراری در اقتصاد بحرانزده ایران
بودجه ۱۴۰۵ ایران در بستر بحران اقتصادی
بودجه ۱۴۰۵ ایران در حالی تدوین شده که جامعه با فشار سنگین گرانی، کاهش قدرت خرید و سقوط ارزش پول ملی دستوپنجه نرم میکند. قیمت کالاهای اساسی، مسکن و خدمات عمومی بهصورت مداوم در حال افزایش است، اما دولت همچنان با اعداد و درصدهای ظاهری، تلاش میکند واقعیت بحران معیشتی را پنهان کند.
افزایش ۲۰ درصدی حقوق در بودجه ۱۴۰۵ ایران حتی پاسخگوی حداقل هزینههای زندگی نیست و عملاً به معنای کاهش دستمزد واقعی میلیونها کارمند و بازنشسته است.
انتقادات مجلس؛ اعتراض در چارچوبی محدود
اگرچه برخی نمایندگان مجلس نسبت به مفاد بودجه ۱۴۰۵ ایران انتقاد کردند، اما این اعتراضها بیشتر جنبه نمادین دارد. تجربه سالهای گذشته نشان داده که مجلس در نهایت، بدون تغییرات اساسی، لوایح بودجه را تصویب میکند؛ حتی اگر این بودجه فشار بیشتری بر مردم تحمیل کند.
نمایندگان معترض تأکید کردند که افزایش حقوق در بودجه ۱۴۰۵ ایران با نرخ واقعی تورم همخوانی ندارد، اما پرسش اصلی اینجاست: چرا ساختار کلی بودجه که بر پایه کسری، چاپ پول و فشار بر طبقات ضعیف است، هرگز به چالش کشیده نمیشود؟
تغییر شکل ارائه بودجه؛ شفافیت یا حذف نظارت؟
دولت اعلام کرده که بودجه ۱۴۰۵ ایران به شیوهای جدید و مبتنی بر جداول عددی ارائه شده است. اما منتقدان معتقدند این روش نهتنها شفافیت ایجاد نمیکند، بلکه امکان نظارت دقیق بر ردیفهای هزینهای، نهادهای خاص و بودجههای غیرپاسخگو را کاهش میدهد.
در واقع، بودجه ۱۴۰۵ ایران همچنان سهم نهادهای ایدئولوژیک و غیرمولد را حفظ میکند، در حالی که سهم معیشت مردم و خدمات عمومی ناچیز باقی مانده است.
افزایش حقوق ۲۰ درصدی؛ عددی که زندگی را نجات نمیدهد
یکی از پررنگترین محورهای انتقاد به بودجه ۱۴۰۵ ایران، افزایش حقوق ۲۰ درصدی است. در شرایطی که تورم واقعی در بازارهای ایران بسیار بالاتر گزارش میشود، این افزایش عملاً به معنای فقیرتر شدن طبقه متوسط و کارمندان دولت است.
این سیاست، ادامه همان رویکردی است که در سالهای گذشته شکاف طبقاتی را عمیقتر و نارضایتی اجتماعی را گستردهتر کرده است.
پیامدهای اجتماعی بودجه ۱۴۰۵ ایران
ادامه چنین سیاستهایی در بودجه ۱۴۰۵ ایران میتواند پیامدهای خطرناکی داشته باشد، از جمله:
- کاهش بیشتر قدرت خرید مردم
- افزایش نارضایتی و بیاعتمادی عمومی
- تشدید فقر و آسیبهای اجتماعی
- مهاجرت نیروی کار متخصص
این پیامدها نشان میدهد که بودجه ۱۴۰۵ ایران نه یک برنامه اصلاحی، بلکه تکرار یک چرخه شکستخورده اقتصادی است.
بودجه ۱۴۰۵ ایران با افزایش حقوق ۲۰ درصدی، بدون توجه به واقعیتهای اقتصادی جامعه، نمونهای روشن از شکاف میان تصمیمگیران و زندگی واقعی مردم است. تا زمانی که ساختار بودجهریزی اصلاح نشود و اولویت از نهادهای غیرپاسخگو به معیشت شهروندان منتقل نگردد، هر سال بودجه جدید، تنها نسخهای تکراری از بحران خواهد بود.
