فهرست مطالب
گزارش ایران اینترنشنال نشان میدهد که در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۴۰۴ (۱۴ فوریه ۲۰۲۶)، تجمعات و اعتراضات همبستگی با انقلاب ملی ایران در نقاط مختلف جهان برگزار شد؛ ایرانیان مهاجر و مخالف جمهوری اسلامی در اروپا و دیگر قارهها با شعارها و تجمعهای گسترده علیه حکمرانی تهران حضور یافتند.
براى اطلاعات بيشتر :
تداوم ایستادگی مردم ایران و پیامهای پهلوی برای آینده آزادی
انقلاب ملى ايران و حكومت جمهورى اسلامى
حرکت اعتراضی و مطالبات علیه حکومت جمهوری اسلامی که تحت عنوان انقلاب ملی ایران شکل گرفته در واقع تداوم خیزشهای داخلی در ایران است که از زمستان ۱۴۰۴ آغاز شد و با سرکوب شدید نیروهای امنیتی و قطع اینترنت، به نماد اعتراض علیه ساخت سیاسی حاکم بدل شده است.
همگرایی ایرانیان خارج از كشور
این رویدادها نهتنها بازتاب اعتراضات داخل ایران بلکه نشاندهنده همگرایی ایرانیان خارج از کشور در حمایت از آرمانهای آزادیخواهانه و ضدحکومتی است. مبارزات داخلی که از اعتراضات اقتصادی و اجتماعی آغاز شد، اکنون به یک جنبش فراگیر علیه حکومت ایران تبدیل شده که خواستار پایان دادن به سرکوبگری و نفی مشروعیت جمهوری اسلامی است
براى اطلاعات بيشتر :
سرکوب مطبوعات در ایران به اوج خود رسیده است
در داخل ایران
اعتراضات گستردهای که پیشتر از انقلاب ملی ایران ناشی شده بود با سرکوب خونین همراه شد و دولت با قطع اینترنت در تلاش برای مخفی کردن ابعاد بحران و جلوگیری از انتشار عکسها و گزارشها است.
فعالیتهای اپوزیسیون و اعتراضات ایرانیان
فعالیتهای اپوزیسیون و اعتراضات ایرانیان خارج از کشور هم عملاً به کانون توجه رسانهها و نهادهای بینالمللی تبدیل شده و در شهرهایی چون مونیخ، تورنتو، لسآنجلس و سیدنی میلیونها ایرانی ـ چه داخل کشور و چه در دیاسپورا ـ علیه جمهوری اسلامی تجمع کردهاند و خواستار آزادی و تغییر بنیادین در ساخت قدرت هستند.
در مونیخ، تجمع بزرگی در حاشیه کنفرانس امنیتی برگزار شد که هزاران نفر با پرچمهای شیر و خورشید و شعارهایی علیه رژیم جمهوری اسلامی شرکت کردند. این تجمع تأکیدی بر همبستگی جهانی با جنبش انقلاب ملی ایران است و اهمیت آن در رساندن صدای معترضان به نهادهای بینالمللی است.
شاخصترین چهرههای مخالف جمهوری اسلامی، از جمله رضا پهلوی، در این رویدادها نقش کلیدی دارند. پهلوی در سخنرانیهای خود خواستار فشار بینالمللی، تحریمهای سختتر و حتی مداخله برای تسریع سقوط حکومت ایران شده است، اگرچه این ایده در میان مخالفان داخلی بحثبرانگیز است.
از سوی دیگر، بخش قابل توجهی از جامعه جهانی، از جمله گروههای حقوق بشری، نسبت به سرکوب معترضان در ایران و نقض گسترده حقوق بشر ابراز نگرانی کردهاند. تصاویر و گزارشهای تأییدشده نشان میدهند که نیروهای امنیتی از سلاحهای واقعی علیه معترضان استفاده کردهاند و بسیاری از شهرها به صحنه کشمکشی خونین تبدیل شدهاند.
تظاهرات ايران و انقلاب ملى ايران
این تظاهرات جهانی و همبستگی با انقلاب ملی ایران چالشهای عمدهای را برای حکومت تهران ایجاد کرده است؛ از فشارهای بینالمللی گرفته تا افزایش صدای اپوزیسیون در سطح رسانهها و سیاستگذاریهای جهانی. این حرکت نهتنها صدای اعتراض ایرانیان داخل کشور را تقویت میکند، بلکه به عنوان یک نماد مقاومت علیه جمهوری اسلامی در عرصه جهانی مطرح شده است.
بحران سیاسی و اجتماعی در ایران اکنون به سطحی بسیار فراتر از اعتراضات اقتصادی رسیده و به یک بحران مشروعیت برای حکومت تبدیل شده است، به طوری که حتی رهبران مخالف و فعالان مدنی در داخل و خارج کشور از واژه انقلاب ملی ایران برای توصیف این خیزش بهره میبرند.
با این همه، مسیر آینده هنوز نامشخص است: آیا اعتراضات داخلی و فشارهای بینالمللی به سقوط حکومت منجر خواهد شد یا جمهوری اسلامی با سرکوب و کنترل رسانهای، این امواج را مهار خواهد کرد؟ در هر صورت، انقلاب ملی ایران اکنون به نقطه عطفی در تاریخ سیاسی مدرن ایران تبدیل شده است.
