فهرست مطالب
به گزارش از خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه پاسداران اعلام کرده که برخی نهادهای جمهوری اسلامی از جمله مجلس شورای اسلامی با فوریت در حال بررسی موضوع خروج از انپیتی هستند و جمعبندی اولیه این است که هیچ دلیلی برای ماندن در این معاهده وجود ندارد. این خبر تنها ساعاتی پیش منتشر شده و نشاندهنده نزدیک شدن تصمیمگیری به مراحل نهایی است.
خروج از انپیتی و بررسی فوری نهادهای رژیم
خروج از انپیتی امروز به یکی از جدیترین چالشهای سیاست خارجی رژیم تبدیل شده است. مالک شریعتی، نماینده تهران، پیشتر از تدوین طرح سهفوریتی برای خروج از انپیتی خبر داده بود. این طرح شامل اعلام خروج رسمی، لغو قانون اقدام متقابل در اجرای برجام و حمایت از توافقهای جدید هستهای با کشورهای همسو است.
طرح سه فوریتی مالک شریعتی برای خروج از انپیتی
ایران از سال ۱۹۷۰ عضو پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (انپیتی) بوده است. تنها چهار کشور در جهان (هند، پاکستان، اسرائیل و کره شمالی) خارج از این چارچوب قرار دارند. خروج از انپیتی میتواند مکانیسم بازگشت خودکار تحریمهای شورای امنیت سازمان ملل (ماشه) را فعال کند و پرونده هستهای ایران را مستقیماً به شورای امنیت بازگرداند.
خروج از انپیتی و فعالسازی مکانیسم ماشه شورای امنیت
بر اساس گزارشهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی، ایران هماکنون بیش از ۶۰ هزار سانتریفیوژ فعال دارد. هرگونه خروج از انپیتی نه تنها سطح غنیسازی را تحت امنيت شدیدتر قرار میدهد، بلکه همکاریهای فنی و تجاری با اروپا و آمریکا را به پایان میرساند. حتی چین و روسیه به عنوان اعضای دائم شورای امنیت نیز در صورت چنین اقدامی، دفاع از ایران را دشوار خواهند یافت.
براى اطلاعات بيشتر :
تشديد تنش بين ايران و اسرائيل در 18 مارس 2026
پیامدهای بینالمللی خروج از انپیتی برای اقتصاد ایران
خروج از انپیتی فشار اقتصادی جدیدی بر مردم ایران تحمیل خواهد کرد. تحریمهای فعلی سالانه دهها میلیارد دلار به اقتصاد آسیب میزنند و خروج رسمی از معاهده میتواند این هزینهها را چند برابر کند. تجربه کره شمالی نشان میدهد که چنین تصمیماتی منجر به انزوای بیشتر، فقر گسترده و محدودیتهای شدیدتر شده است.
انزوای بیشتر رژیم در نتیجه خروج از انپیتی
رژیم که ادعا میکند خروج از انپیتی در جهت «حفظ منافع ملی» است، در عمل مردم ایران را بیشتر تحت فشار قرار میدهد. این اقدام عجولانه نه تنها تنش هستهای را افزایش میدهد، بلکه انزوای دیپلماتیک رژیم را عمیقتر میکند و هزینه سنگین آن را بار دیگر شهروندان عادی خواهند پرداخت.
