فهرست مطالب
در حالی که اقتصاد ایران هنوز زیر بار خسارتهای سنگین جنگ مستقیم قرار دارد، تجارت دیجیتال به یکی از معدود بخشهایی تبدیل شده که توانسته تا حدی خود را بازیابی کند. طبق گزارش مرکز توسعه تجارت الکترونیکی ایران (مرکز توسعه تجارت الکترونیکی) منتشرشده در فروردین ۱۴۰۵، تجارت دیجیتال پس از جنگ در ایران رشد قابل توجهی داشته و حجم بازار آن به حدود ۴۴ میلیارد دلار رسیده که نشاندهنده افزایش ۷۳ درصدی نسبت به سال قبل است.
تجارت دیجیتال پس از جنگ
تجارت دیجیتال پس از جنگ در ایران با چالشهای بسیار جدی آغاز شد. قطع طولانی اینترنت بینالمللی در دوران جنگ روزانه بیش از ۳۰ میلیون دلار به کسبوکارهای آنلاین خسارت وارد کرد. اما پس از اعلام آتشبس موقت، پلتفرمهای داخلی مانند دیجیکالا، بامیلو و فروشگاههای کوچک آنلاین با سرعت بیشتری به فعالیت بازگشتند و تعداد معاملات روزانه نسبت به اوج جنگ ۳۵ درصد افزایش یافت.
رشد چشمگیر پرداختهای دیجیتال و ارزهای مجازی
تجارت دیجیتال پس از جنگ در ایران به شدت وابسته به ارزهای دیجیتال شده است. حجم معاملات بیتکوین و تتر در دو ماه نخست پس از جنگ ۴۲ درصد رشد داشته، زیرا بسیاری از تجار برای دور زدن محدودیتهای بانکی و تحریمها به این ابزارها روی آوردهاند. با این حال، آسیب به زیرساختهای ارتباطی باعث شده سرعت اینترنت در برخی استانها تا ۲۵ درصد کاهش یابد و این موضوع همچنان یکی از اصلیترین موانع توسعه این بخش است.
براى اطلاعات بيشتر:
فساد اداری در ایران؛ امتیاز ۲۳ و رتبه ۱۵۳ جهانی
مقایسه با کشورهای همسایه
تجارت دیجیتال پس از جنگ در ایران هنوز با کشورهای منطقه فاصله زیادی دارد. امارات متحده عربی در همان دوره رشد ۲۸ درصدی تجارت الکترونیک را ثبت کرد و توانست سرمایهگذاری خارجی قابل توجهی جذب کند، در حالی که در ایران بیش از ۹۳٫۸ درصد کسبوکارهای آنلاین با سرمایه شخصی و بدون حمایت جدی دولتی یا خارجی فعالیت میکنند.
تجارت دیجیتال پس از جنگ در ایران بیشتر نشاندهنده انعطاف و خلاقیت مردم است تا سیاستهای حکومتی. میلیونها جوان و کاسب کوچک با استفاده از اپلیکیشنهای داخلی و بازارهای مجازی تلاش کردهاند معیشت خود را حفظ کنند، هرچند تورم شدید باعث شده ارزش متوسط هر معامله ۴۳ درصد افزایش یابد. این رشد ارگانیک در شرایطی رخ داده که شعار «اقتصاد مقاومتی» بار دیگر ناکارآمدی خود را نشان داده است.
در پایان، تجارت دیجیتال پس از جنگ در ایران ۱۴۰۵ داستان دوگانهای را روایت میکند: از یک سو، ابتکار عمل مردم عادی در شرایط سخت، و از سوی دیگر، محدودیتهای ساختاری عمیق که بدون رفع انزوای بینالمللی، اصلاح زیرساختها و تغییر سیاستهای کلی، این بخش را همیشه در معرض خطر نگه خواهد داشت. مردمی که هزینه جنگ را پرداخت کردهاند، حالا نیز بیشترین بار تلاش برای بقا را بر دوش میکشند.
